Σετ ντραμς: μέρη, πώς ηχεί και πώς παίζεται

Γνωρίστε το σετ ντραμς

Το σετ ντραμς λέγεται και drum set, drum kit ή trap set. Είναι «μια μικρή μεικτή συστοιχία κρουστών που την παίζει ένας μόνο μουσικός»: μερικά τύμπανα και μερικά κύμβαλα, που τα παίζει όλα ένας άνθρωπος. Κρατά τον ρυθμό στη ροκ, στην ποπ, στην τζαζ και σε πολλά άλλα είδη.

Το όνομα trap set έρχεται από τα πρώτα χρόνια. Οι ντράμερ χρησιμοποιούσαν κάθε λογής μαραφέτια, που τα έλεγαν contraptions, για να κάνουν ηχητικά εφέ, και η λέξη συντομεύτηκε σε traps.

Δεν υπάρχει σταθερό στήσιμο. Η Yamaha λέει ότι, αν έπρεπε να ονομάσει ένα βασικό σετ, θα ήταν ένα πεντάκομματο: ένα μεγάλο τύμπανο, ένα ταμπούρο και τρία τομ μαζί με το φλορ τομ, με ένα ride, ένα crash και ένα χάι-χατ για κύμβαλα. Μερικοί ντράμερ προσθέτουν δεύτερο μεγάλο τύμπανο, περισσότερα τομ ή μικρά πρόσθετα, όπως ένα wood block.

Στο σύστημα Hornbostel–Sachs, που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να ταξινομούν τα όργανα, τα τύμπανα είναι μεμβρανόφωνα: πάλλεται μια τεντωμένη μεμβράνη. Τα κύμβαλα είναι ιδιόφωνα: πάλλεται ολόκληρο το όργανο. Άρα ένα σετ ντραμς μετρά ως μείγμα και των δύο. Ενδιαφέρον: ένα κύμβαλο που κρέμεται και χτυπιέται απ’ έξω μπαίνει στην ίδια ομάδα με την καμπάνα.

Οικογένεια

Κρουστά

Ταξινόμηση

Σύνθετο όργανο από μεμβρανόφωνα και ιδιόφωνα (Hornbostel–Sachs 211.212.11--111.242.121, αναθεώρηση MIMO)

Έκταση (πραγματικός ήχος)

Χωρίς σταθερή έκταση: τα περισσότερα μέρη δεν έχουν σαφή νότα

Κλειδί

Ουδέτερο κλειδί (κρουστών): δύο κοντές κάθετες γραμμές

Μεταφορά

Δεν είναι μεταφέρον όργανο

Μεγέθη (ένα παράδειγμα)

Yamaha Stage Custom Birch πεντάκομματο: μεγάλο τύμπανο 22", ταμπούρο 14", τομ 10" και 12", φλορ τομ 16"

Τα μέρη του σετ ντραμς

Τα τύμπανα ενός σετ είναι βασικά φτιαγμένα από ξύλο. Μόνο το ταμπούρο φτιάχνεται από πολλά υλικά, όπως ξύλο ή μέταλλο, ώστε οι ντράμερ να διαλέγουν. Τα δέρματα των τυμπάνων ήταν παλιά από ζωικό δέρμα, αλλά σήμερα τα περισσότερα είναι λεπτή πλαστική μεμβράνη.

Τα κύμβαλα είναι από μπρούντζο, κράμα χαλκού και κασσίτερου, μερικές φορές με λίγο ασήμι. Η SABIAN, για παράδειγμα, φτιάχνει το B20 από 80% χαλκό και 20% κασσίτερο συν ένα ίχνος ασημιού. Το συνηθισμένο στήσιμο πηγαίνει από μικρά και ψηλά στα αριστερά του ντράμερ σε μεγάλα και χαμηλά στα δεξιά. Η μόνη εξαίρεση είναι το μεγαλύτερο τύμπανο απ’ όλα, το μεγάλο τύμπανο στα πόδια του ντράμερ.

Μερικά μέρη βρίσκονται μέσα ή πίσω από το όργανο, εκεί που η εικόνα δεν μπορεί να τα δείξει· οι αριθμοί τους δείχνουν περίπου πού βρίσκονται.

12345678910

1. 1
   Κύμβαλο crash crash cymbal

   Τονίζει τα δυνατά σημεία. Η Zildjian το περιγράφει λεπτό και ελαφρύ, με εκρηκτικό, φωτεινό ήχο που σβήνει γρήγορα.

2. 2
   Κύμβαλο ride ride cymbal

   Το μεγαλύτερο και βαρύτερο κύμβαλο του σετ. Ο ήχος του είναι πιο σκοτεινός, και ακούτε καθαρά κάθε χτύπημα.

3. 3
   Χάι-χατ hi-hat

   Δύο κύμβαλα το ένα απέναντι στο άλλο. Ένα πεντάλ κάτω από το αριστερό πόδι τα ανοίγει και τα κλείνει, και μπορείτε επίσης να τα χτυπάτε με μπαγκέτα.

4. 4
   Τομ tom-toms

   Τύμπανα στερεωμένα πάνω στο μεγάλο τύμπανο ή σε βάση. Όσο πιο μικρό το τομ, τόσο πιο ψηλά ηχεί.

5. 5
   Ταμπούρο snare drum

   Το πιο ρηχό τύμπανο, και αυτό που δείχνει περισσότερο την προσωπικότητα ενός ντράμερ. Το σώμα του μπορεί να είναι ξύλινο ή μεταλλικό.

6. 6
   Σπιράλ και μηχανισμός τους snares / strainer

   Μια σειρά από λεπτά σύρματα κάτω από το κάτω δέρμα. Ο διακόπτης του μηχανισμού (strainer) τα πιέζει πάνω στο δέρμα ή τα απομακρύνει, και ρυθμίζει πόσο σφιχτά είναι.

7. 7
   Φλορ τομ floor tom

   Ένα τομ που στέκεται στο πάτωμα πάνω σε πόδια ή σε βάση. Δίνει χαμηλό ήχο.

8. 8
   Μεγάλο τύμπανο (μπότα) bass drum / kick drum

   Το μεγαλύτερο και πιο χαμηλό τύμπανο. Στέκεται στο πλάι, με δέρμα σε κάθε άκρη· μερικά μπροστινά δέρματα έχουν μια τρύπα.

9. 9
   Πεντάλ και κόπανος pedal / beater

   Το πόδι σας πατά το πεντάλ και ο κόπανος χτυπά το μεγάλο τύμπανο. Το πεντάλ μπορεί να κινείται με μεταλλικό σύνδεσμο, με ιμάντα ή με αλυσίδα.

10. 10
    Στεφάνι, υποδοχές και βίδες κουρδίσματος hoop / lug / tension rod

    Το στεφάνι κρατά το δέρμα πάνω στο σώμα. Οι βίδες κουρδίσματος περνούν από το στεφάνι μέσα σε υποδοχές στερεωμένες στο σώμα· όταν τις σφίγγετε, το δέρμα τεντώνεται.

Πώς βγαίνει ο ήχος

Μια μπαγκέτα χτυπά το τεντωμένο δέρμα, και το δέρμα κινείται πάνω κάτω και σπρώχνει τον αέρα, που γίνεται ήχος. Λειτουργεί κάπως σαν ένα λαστιχάκι: όσο πιο πολύ το τεντώνετε, τόσο πιο ψηλός ο ήχος. Και όσο πιο μεγάλο το τύμπανο, τόσο πιο χαμηλός ο ήχος.

Όμως ένα δέρμα τυμπάνου δεν πάλλεται τόσο τακτικά όσο μια χορδή. Πάλλεται σε πολλά σχήματα ταυτόχρονα, και οι συχνότητές τους δεν είναι ακέραια πολλαπλάσια της πιο χαμηλής· το δεύτερο σχήμα ενός ιδανικού δέρματος είναι περίπου 1,59 φορές το πρώτο. Είναι σαν ένα πλήθος όπου ο καθένας σιγοτραγουδά διαφορετική νότα: καταλαβαίνετε αν το πλήθος ακούγεται ψηλά ή χαμηλά, αλλά δεν μπορείτε να τραγουδήσετε πίσω μία καθαρή νότα. Γι’ αυτό τα τύμπανα δεν έχουν σαφή νότα, αν και ακούγονται πιο ψηλά ή πιο χαμηλά.

Τα περισσότερα τύμπανα του σετ έχουν δύο δέρματα με αέρα κλεισμένο ανάμεσά τους. Χτυπάτε το πάνω δέρμα και αυτό πιέζει τον αέρα, ο αέρας σπρώχνει το κάτω δέρμα, και το σπρώξιμο πηγαινοέρχεται μέχρι να σβήσει. Σκεφτείτε δύο τραμπολίνα ενωμένα με ένα στρώμα αέρα: πηδάτε στο ένα και κινείται και το άλλο. Γι’ αυτό οι κινήσεις των δύο δερμάτων έρχονται σε ζευγάρια, άλλοτε κινούνται προς την ίδια μεριά και άλλοτε αντίθετα.

Το μυστικό του ταμπούρου βρίσκεται από κάτω. Όταν χτυπάτε το πάνω δέρμα, το κάτω δέρμα τρέμει και χτυπά συνεχώς τα σπιράλ που ακουμπούν πάνω του, και αυτό προσθέτει ένα φωτεινό τρίξιμο. Αν απομακρύνετε τα σπιράλ, το τύμπανο ακούγεται εντελώς διαφορετικά. Σε ένα πείραμα της Yamaha, σπάγκος, λαστιχάκια και σελοφάν δεν έκαναν σχεδόν τίποτα, ενώ η πετονιά πλησίασε περισσότερο τα αληθινά σπιράλ, γιατί τα σπιράλ χρειάζονται κάποιο βάρος και ελαστικότητα.

Το σώμα λειτουργεί σαν κουτί ηχείου που αντηχεί μαζί με τα δέρματα. Ένα μεγάλο ή βαθύ σώμα ακούγεται πυκνό και γεμάτο· ένα μικρό ή ρηχό ακούγεται φωτεινό και ελαφρύ. Τα σώματα έχουν επίσης μια μικρή τρύπα αέρα. Χωρίς αυτήν ο ήχος πνίγεται, και στο μεγάλο τύμπανο απαλύνει επίσης το τίναγμα που νιώθει το πόδι σας όταν το δέρμα φουσκώνει και γυρίζει πίσω.

Το μεγάλο τύμπανο είναι δυνατό όργανο: σε ένα πείραμα, ένα μεγάλο τύμπανο ορχήστρας έβγαλε στην κορυφή του έως 20 watt ηχητικής ισχύος, περισσότερο από κάθε άλλο όργανο της ορχήστρας. Όταν χτυπιέται πολύ δυνατά, το δέρμα τεντώνεται για μια στιγμή περισσότερο, οπότε ο ήχος ξεκινά περίπου 10% πιο ψηλά, σχεδόν έναν τόνο, και μετά γλιστρά προς τα κάτω καθώς η δόνηση μικραίνει.

Ένα κύμβαλο είναι ένας λεπτός μεταλλικός δίσκος, και όταν τον χτυπάτε, ολόκληρος ο δίσκος πάλλεται με πολλούς τρόπους ταυτόχρονα. Ούτε αυτές οι δονήσεις είναι ακέραια πολλαπλάσια, οπότε ένα κύμβαλο δεν έχει σαφή νότα. Επιστήμονες ταρακούνησαν κύμβαλα με ένα μηχάνημα σε μία μόνο συχνότητα και σιγά σιγά έσπρωχναν πιο δυνατά. Η δόνηση πέρασε από τακτική σε όλο και πιο ακατάστατη, μέχρι που έγινε χαοτική, και αυτό το χάος ακουγόταν πολύ σαν κύμβαλο που χτυπιέται δυνατά με μαλέτα. Τα λεπτά κύμβαλα φτάνουν εύκολα σε αυτή την κατάσταση, και οι ερευνητές λένε ότι αυτό δίνει στο crash τον λαμπερό, τρεμάμενο ήχο του.

Δοκιμάστε: τεντώστε μεμβράνη τροφίμων πάνω σε ένα μπολ και στερεώστε τη με ένα λαστιχάκι. Χτυπήστε τη ελαφρά με ένα ξυλάκι φαγητού. Μετά κάντε τη μεμβράνη πιο σφιχτή ή πιο χαλαρή και ακούστε: ο ήχος ανεβαίνει ή κατεβαίνει; Βάλτε από πάνω μερικούς κόκκους ρύζι και χτυπήστε ξανά· το ρύζι που χοροπηδά δείχνει ότι η μεμβράνη πάλλεται.

Πώς παίζεται

Ρυθμίστε το σκαμπό ώστε, όταν κάθεστε, το δεξί σας πόδι να είναι ακριβώς μπροστά στο μεγάλο τύμπανο. Χαλαρώστε, μην κάθεστε πολύ πίσω, και κρατήστε το βάρος σας στη μέση του καθίσματος. Το δεξί πόδι πάει στο πεντάλ του μεγάλου τυμπάνου και το αριστερό στο πεντάλ του χάι-χατ. Οι περισσότεροι ντράμερ σταυρώνουν τα χέρια: το δεξί χέρι στο χάι-χατ, το αριστερό στο ταμπούρο. Οι αριστερόχειρες μπορούν να μη σταυρώνουν και να παίζουν χάι-χατ με το αριστερό χέρι και ταμπούρο με το δεξί.

Κρατήστε τη μπαγκέτα περίπου ανάμεσα στο ένα τέταρτο και στο ένα τρίτο του μήκους της από την άκρη της· κάθε μπαγκέτα έχει ένα σημείο ισορροπίας όπου αναπηδά πιο εύκολα. Πιάστε την ανάμεσα στο μαλακό μέρος του αντίχειρα και στην πρώτη άρθρωση του δείκτη, και αφήστε τα άλλα τρία δάχτυλα να ακουμπούν ελαφρά. Κρατήστε τη μπαγκέτα στην ίδια ευθεία με τον πήχη. Όταν κρατάτε και τις δύο μπαγκέτες με τον ίδιο τρόπο, αυτό λέγεται matched grip· η παραδοσιακή λαβή (traditional grip) είναι πιο δύσκολη.

Το χτύπημα σε τύμπανο μοιάζει με τη ντρίμπλα στο μπάσκετ: σπρώχνετε τη μπάλα κάτω και την αφήνετε να ανέβει μόνη της. Αυτό είναι το χτύπημα με αναπήδηση (rebound), ένας από τους πιο σημαντικούς τρόπους να παίζετε χωρίς ένταση στους μυς. Η Yamaha λέει ότι ο σωστός τρόπος δεν είναι να σφίγγετε συνέχεια, αλλά να βάζετε δύναμη μόνο τη στιγμή του χτυπήματος, και αυτός είναι επίσης ο λόγος που ακόμη και οι επαγγελματίες χάνουν καμιά φορά μια μπαγκέτα. Πριν ξεκινήσετε, κρατήστε τις μπαγκέτες σε σχήμα ανάποδου V με τις άκρες 2–3 cm πάνω από τη μέση του δέρματος, όχι ακουμπισμένες πάνω του, αλλιώς θα κάνετε θόρυβο πριν αρχίσετε.

Για τα πόδια υπάρχουν δύο κύριοι τρόποι. Στο heel-up σηκώνετε τη φτέρνα και πατάτε με όλο το πόδι: εύκολα παίζετε σταθερά δυνατά, δύσκολα σιγανά. Στο heel-down κρατάτε τη φτέρνα κάτω και χρησιμοποιείτε τον αστράγαλο: εύκολα παίζετε σιγανά, δύσκολα σταθερά δυνατά.

Παίξτε το ride με την άκρη της μπαγκέτας και το crash με τον «ώμο» της, το σημείο όπου η μπαγκέτα αρχίζει να χοντραίνει. Το ταμπούρο έχει πολλούς ήχους: όταν χτυπάτε μαζί το στεφάνι και το δέρμα, αυτό είναι ανοιχτό rim shot. Για κλειστό rim shot (cross-stick), που χρησιμοποιείται στην μπόσα νόβα και σε άλλα είδη, πιάνετε τη μπαγκέτα με τον αντίχειρα και τον δείκτη και χτυπάτε το στεφάνι με την πίσω άκρη της. Η τζαζ και οι μπαλάντες συχνά χρησιμοποιούν βουρτσάκια αντί για μπαγκέτες, που είναι πολύ πιο σιγανά.

Οι ντράμερ εξασκούνται στα rudiments, τα βασικά μοτίβα χτυπημάτων. Η Percussive Arts Society (PAS) καταγράφει 40 διεθνή rudiments σε τέσσερις ομάδες: rolls, paradiddles, flams και drags. Προτείνει εξάσκηση αργά, μετά γρήγορα, και μετά ξανά αργά.

• Βασικό γκρουβ 8 beatΤο δεξί χέρι παίζει όγδοα στο χάι-χατ, το αριστερό χέρι χτυπά το ταμπούρο στον 2ο και στον 4ο χρόνο, το δεξί πόδι χτυπά στον 1ο και στον 3ο χρόνο. Ένα από τα πιο απλά γκρουβ.
• Γκρουβ 16 beatΟι νότες του χάι-χατ είναι διπλάσιες σε πυκνότητα, δέκατα έκτα, οπότε το γκρουβ ακούγεται πιο γεμάτο κίνηση.
• Χάι-χατ κλειστό και ανοιχτόΜε τα κύμβαλα πιεσμένα μαζί ο ήχος είναι σύντομος και σφιχτός· ανοίξτε τα και αντηχεί περισσότερο και πιο δυνατά.
• Κρατάμε τον χρόνο στο rideΤο ίδιο γκρουβ με το δεξί χέρι στο κύμβαλο ride: κάθε χτύπημα είναι καθαρό και ξεχωριστό.
• Ghost notesΠολύ σιγανά χτυπήματα στο ταμπούρο ανάμεσα στα κανονικά. Στη γραφή για ντραμς φαίνονται με παρενθέσεις γύρω από το κεφάλι της νότας.
• Ένα fill που καταλήγει σε crashΣτο τέλος ενός τμήματος το γκρουβ σταματά και ο ντράμερ κατεβαίνει από το ταμπούρο στο ψηλό τομ και στο φλορ τομ, και μετά καταλήγει σε crash μαζί με το μεγάλο τύμπανο.

Πώς διαβάζουμε γραφή για ντραμς

Τα περισσότερα μέρη του σετ ντραμς δεν έχουν σαφή νότα, οπότε δεν υπάρχει γραμμένη νότα να μετατραπεί σε πραγματικό ήχο. Το σετ δεν είναι μεταφέρον όργανο και δεν έχει έκταση με τη συνηθισμένη έννοια. Η μουσική για ντραμς γράφεται συνήθως με ουδέτερο κλειδί, δύο κοντές κάθετες γραμμές, που σας λέει ότι κάθε γραμμή ή διάστημα αντιστοιχεί σε ένα όργανο, όχι σε μια νότα.

Τα τύμπανα γράφονται με στρογγυλά γεμάτα κεφάλια (●) και τα κύμβαλα με κεφάλι ×, και τα δύο με ουρά. Δεν υπάρχει σταθερός κανόνας για το ποιο όργανο πάει σε ποια γραμμή· η Yamaha επισημαίνει ότι κάθε συγγραφέας το κάνει λίγο διαφορετικά. Γι’ αυτό οι παρτιτούρες για ντραμς συνήθως έχουν ένα υπόμνημα. Η Percussive Arts Society δημοσίευσε τον Guide to Standardized Drumset Notation του Νόρμαν Γουάινμπεργκ για να βοηθήσει να γράφονται καθαρά μέρη για ντραμς.

Ορίστε μια συνηθισμένη διάταξη, από το υπόμνημα κρουστών ενός πανεπιστημίου. Μεγάλο τύμπανο στο πρώτο διάστημα, φλορ τομ στο δεύτερο διάστημα, ταμπούρο στο τρίτο διάστημα, μεσαίο τομ στην τέταρτη γραμμή και μικρό τομ στο τέταρτο διάστημα. Με κεφάλια ×: χάι-χατ με μπαγκέτα στην πέμπτη γραμμή, ride στο διάστημα πάνω από το πεντάγραμμο, crash στην πρώτη βοηθητική γραμμή από πάνω, και χάι-χατ με το πόδι στο διάστημα κάτω από το πεντάγραμμο.

Μερικά ακόμη σημάδια: το + σημαίνει κλειστό ή πνιχτό, το o σημαίνει ανοιχτό και ηχηρό, και οι παρενθέσεις γύρω από το κεφάλι της νότας σημαίνουν πολύ σιγανή ghost note. Τα RH, LH, RF και LF σημαίνουν δεξί χέρι, αριστερό χέρι, δεξί πόδι και αριστερό πόδι. Μερικές φορές η παρτιτούρα γράφει απλώς «fill in» για να αυτοσχεδιάσετε ένα fill, ή μόνο «Bossa Nova» με μια κυματιστή γραμμή, για να παίξετε το δικό σας γκρουβ μπόσα νόβα.

Ακούστε

• Από το μεγάλο τύμπανο στο ταμπούροΌσο πιο μεγάλο το τύμπανο, τόσο πιο χαμηλός ο ήχος: μεγάλο τύμπανο, φλορ τομ, ψηλό τομ, και μετά το ταμπούρο με το τρίξιμο των σπιράλ του.
• Τρία είδη κύμβαλουΤο κλειστό χάι-χατ είναι σύντομο, το ανοιχτό αντηχεί· το ride είναι καθαρό χτύπημα προς χτύπημα· το crash είναι ένα φωτεινό «πλατς» που σβήνει γρήγορα.
• Δέρμα και στεφάνιΣυγκρίνετε ένα χτύπημα στο δέρμα του ταμπούρου με ένα στεγνό «κλικ» στο στεφάνι.
• Και τα τέσσερα άκρα μαζίΤο μεγάλο τύμπανο και το ταμπούρο φτιάχνουν τη ραχοκοκαλιά, το χάι-χατ κόβει τον χρόνο σε μικρότερα κομμάτια, και ένα crash σημαδεύει την αρχή.

Ιστορία και συγγενείς

Πριν από το σετ ντραμς, το μεγάλο τύμπανο, το ταμπούρο και τα κύμβαλα τα έπαιζαν συχνά διαφορετικοί άνθρωποι. Το χρονολόγιο της Vic Firth ξεκινά το 1865, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, όταν οι ντράμερ άρχισαν να προσπαθούν να κάνουν μόνοι τους τη δουλειά ενός ολόκληρου τμήματος κρουστών. Πρώτα ήρθε το double drumming: και τα δύο χέρια έπαιζαν μεγάλο τύμπανο και ταμπούρο, χωρίς πόδια.

Το σετ ντραμς εμφανίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 19ου αιώνα, μαζί με το ράγκταϊμ και την τζαζ. Ο ντράμερ της Νέας Ορλεάνης Έντουαρντ «Ντι Ντι» Τσάντλερ ήταν ίσως ένας από τους πρώτους που έπαιξαν το μεγάλο τύμπανο με ένα απλό πεντάλ ενώ έπαιζαν ταμπούρο με τα χέρια, και συχνά αναφέρεται ως η αφετηρία· το Smithsonian σημειώνει ότι άλλοι το είχαν κάνει πριν από αυτόν. Η μόνη γνωστή φωτογραφία του, από το 1896 με την μπάντα του Τζον Ρομπισό, δείχνει ένα πεντάλ στο μεγάλο τύμπανο στη γωνία.

Το 1909 ο Γουίλιαμ Φ. Λούντβιχ κατοχύρωσε ένα πεντάλ μεγάλου τυμπάνου με ελατήριο. Αξιόπιστο και εύκολο στη μεταφορά, το πεντάλ έγινε μόνιμο μέρος του σετ, και ως τη δεκαετία του 1920 ήταν στάνταρ. Το χάι-χατ προήλθε από ένα ζευγάρι αρθρωτές σανίδες με μικρά κύμβαλα που κάθονταν στο πάτωμα· το χάι-χατ όπως το ξέρουμε πήρε τη μορφή του από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 μέχρι γύρω στο 1930.

Στις αρχές του 20ού αιώνα οι ντράμερ πρόσθεσαν κινέζικα τύμπανα στο σετ, και γύρω στη δεκαετία του 1930 αυτά έδωσαν τη θέση τους σε τομ στερεωμένα σε βάσεις. Ο Τζιν Κρούπα συνεργάστηκε με τον Αβεντίς Ζιλτζιάν σε πολύ πιο λεπτά κύμβαλα, και δημιούργησαν τα πρώτα κύμβαλα crash και splash για το σετ. Τις δεκαετίες του 1930 και του 1940 προστέθηκαν περισσότερα κύμβαλα, πολλά μαραφέτια ηχητικών εφέ εγκαταλείφθηκαν, και το σύγχρονο σετ πήρε μορφή.

Τη δεκαετία του 1940 ο Κένι Κλαρκ μετέφερε το κύριο κράτημα του χρόνου στο κύμβαλο ride και έριχνε απρόσμενα fill στο μεγάλο τύμπανο και στο ταμπούρο για να απαντά στον σολίστ. Τα πλαστικά δέρματα ήρθαν στα μέσα της δεκαετίας του 1950: η Evans λέει ότι τα εφηύρε ο Τσικ Έβανς το 1956, ενώ η Remo λέει ότι κυκλοφόρησε το πρώτο πετυχημένο συνθετικό δέρμα το 1957 και πήρε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1960. Τα πλαστικά δέρματα δεν επηρεάζονται από την υγρασία ή τη θερμοκρασία, οπότε φροντίζονται πιο εύκολα από τα φυσικά δέρματα.

Ο πρόγονος του ταμπούρου είναι το μεσαιωνικό ευρωπαϊκό tabor. Τα μεγαλύτερα tabor παίζονταν με δύο μπαγκέτες και τα σπιράλ τους μεταφέρθηκαν στο κάτω δέρμα, και έτσι έγιναν το side drum, που από τον 14ο αιώνα βάδιζε με το ελβετικό πεζικό μαζί με τα φίφερ. Τα κύμβαλα έφτασαν στην Ευρώπη από την οθωμανική Τουρκία τον 18ο αιώνα. Σύμφωνα με τη Zildjian, το 1618 ο Αρμένιος Αβεντίς Α΄ βρήκε έναν μυστικό τρόπο επεξεργασίας κράματος στην Κωνσταντινούπολη και τον χρησιμοποίησε για να φτιάχνει κύμβαλα, και το 1623 ο σουλτάνος του έδωσε το όνομα Zildjian, που σημαίνει «κατασκευαστής κυμβάλων». Συγγενείς του σετ είναι τα τιμπάνι, τα κόνγκα, τα μπόνγκο και η ινδική τάμπλα.

1. 1618 / 1623
   Ο Αβεντίς Α΄ βρίσκει τη μέθοδο για το κράμα και παίρνει το όνομα Zildjian, «κατασκευαστής κυμβάλων» (κατά την εκδοχή της Zildjian)
2. 18ος αι.
   Τα κύμβαλα φτάνουν στην Ευρώπη από την οθωμανική Τουρκία
3. 1865
   Μετά τον Εμφύλιο, οι ντράμερ αρχίζουν να καλύπτουν μόνοι τους ολόκληρο τμήμα κρουστών (double drumming)
4. 1896
   Μια φωτογραφία μπάντας δείχνει πεντάλ στο μεγάλο τύμπανο του Ντι Ντι Τσάντλερ
5. 1909
   Ο Λούντβιχ κατοχυρώνει ένα πεντάλ μεγάλου τυμπάνου με ελατήριο
6. 1927
   Η Walberg and Auge κυκλοφορεί τη βάση Charleston, κοντά στο σημερινό χάι-χατ
7. Δεκαετία 1930
   Ο Κρούπα και ο Ζιλτζιάν δημιουργούν τα πρώτα κύμβαλα crash και splash για το σετ
8. Δεκαετία 1940
   Ο Κένι Κλαρκ μεταφέρει το κύριο κράτημα του χρόνου στο κύμβαλο ride
9. Αρχές δεκαετίας 1950
   Ο Λούι Μπέλσον φέρνει στο προσκήνιο το διπλό μεγάλο τύμπανο
10. 1956–1957
    Εμφανίζονται τα πλαστικά δέρματα (η Evans και η Remo δίνουν η καθεμιά τη δική της εκδοχή)

Πρώτα βήματα και φροντίδα

Για να διαλέξετε μπαγκέτες, η Yamaha προτείνει να κουνήσετε το πιο λεπτό ζευγάρι, μετά το πιο χοντρό, και μετά να κατεβαίνετε σιγά σιγά, και να διαλέξετε το πιο χοντρό ζευγάρι που εξακολουθεί να σας φαίνεται εύκολο. Οι πιο χοντρές μπαγκέτες ακούγονται πιο βαριές και πιο δυνατές. Οι περισσότερες μπαγκέτες σήμερα είναι από hickory· ο σφένδαμος είναι πιο ελαφρύς. Μια στρογγυλή μύτη αγγίζει το δέρμα με τον ίδιο τρόπο σε κάθε γωνία, οπότε ακούγεται σταθερά και ταιριάζει σε αρχάριους· οι νάιλον μύτες αναπηδούν περισσότερο και ακούγονται πιο κοφτερές από τις ξύλινες.

Στο σπίτι μπορείτε να ξεκινήσετε με ένα pad εξάσκησης. Η Yamaha προτείνει τον τύπο με βάση, ώστε να κάθεστε και να εξασκείτε ταυτόχρονα και τα πόδια, και λέει ότι το λαστιχένιο pad της είναι ανθεκτικό· τα pad με πλέγμα (mesh) σφίγγουν, αλλά σιγά σιγά χαλαρώνουν με τη χρήση και θέλουν αλλαγή κάθε τόσο.

Τα τύμπανα συνήθως δεν κουρδίζονται σε ντο-ρε-μι. Κουρδίζετε κάθε τύμπανο μέχρι να αντηχεί καλά και να ακούγεται όπως σας αρέσει, με το ίδιο ύψος γύρω γύρω στο δέρμα. Σφίξτε πρώτα όλες τις βίδες με τα δάχτυλα, και μετά σφίξτε τις λίγο λίγο με ένα κλειδί κουρδίσματος σε σταυρωτή σειρά, όπως τα μπουλόνια στη ρόδα ενός αυτοκινήτου, ώστε το δέρμα να μη ζαρώσει.

Δεν υπάρχει ένας μόνο σωστός τρόπος να κουρδίσετε τα δύο δέρματα· εξαρτάται από τον ήχο που θέλετε. Η Yamaha λέει ότι δύο δέρματα με το ίδιο τέντωμα αντηχούν πολύ, αλλά δεν είναι πολύ δυνατά· ένα κάτω δέρμα πιο χαλαρό από το πάνω δίνει πιο σύντομη αντήχηση και πιο δυνατή επίθεση, ενώ ένα πιο σφιχτό κάτω δέρμα δίνει πιο δυνατό και μακρύ ήχο.

• Σκουπίστε τα τύμπανα μετά το παίξιμο, ειδικά τα μεταλλικά μέρη, που μπορεί να σκουριάσουν, και τα σπειρώματα, που μπορεί να κολλήσουν.
• Τα δέρματα φθείρονται. Χαλαρώστε το δέρμα: αν δείτε βαθουλώματα εκεί που χτυπά η μπαγκέτα, ήρθε η ώρα να το αλλάξετε. Όσοι εξασκούνται πολύ αλλάζουν δέρματα περίπου κάθε έξι μήνες. Την πρώτη φορά, ζητήστε από ένα μουσικό κατάστημα ή από έναν έμπειρο ντράμερ να σας δείξει.
• Και τα σπιράλ φθείρονται: περίπου κάθε έξι μήνες έως έναν χρόνο για όσους παίζουν πολύ. Μόλις αρχίσουν να ανοίγουν, είναι ήδη ώρα.
• Τα νεότερα κύμβαλα έχουν διάφανη προστατευτική επίστρωση· ένα στεγνό, μαλακό πανί αρκεί. Αν χρησιμοποιείτε γυαλιστικό κυμβάλων, ακολουθήστε τις οδηγίες του, σκουπίστε το εντελώς, και μην το παρακάνετε: αν γυαλίσετε τόσο που να σβήσουν τα αυλάκια της επιφάνειας, αλλάζει ο ήχος.
• Ένα ραγισμένο κύμβαλο καλύτερα να το πάτε σε εξειδικευμένο κατάστημα· ακόμη και μετά την επισκευή θα ακούγεται λίγο διαφορετικά.
• Αν οι μπαγκέτες σας φεύγουν συνέχεια από τα χέρια, δοκιμάστε ταινία λαβής ή κερί λαβής.

Συνεχίστε την εξερεύνηση

• ΚρουστάΤα κρουστά χτυπιούνται, ανακινούνται ή ξύνονται. Μάθετε για τα τύμπανα, τα κρουστά με καθορισμένο ύψος και το σετ ντραμς.