Η ορχήστρα: εκατό όργανα, ένας ήχος

Τέσσερα τμήματα

Μια ορχήστρα χωρίζεται σε τμήματα, και κάθε τμήμα είναι μια οικογένεια οργάνων. Οι μουσικοί συνήθως κάθονται κάθε φορά στο ίδιο μέρος, ώστε όλοι να μπορούν να ακούν και να βλέπουν ο ένας τον άλλον.

Έγχορδα

Το μεγαλύτερο τμήμα, μπροστά και στα πλάγια: βιολιά, βιόλες, βιολοντσέλα και κοντραμπάσα.

Ξύλινα πνευστά

Στη μέση: φλάουτα, όμποε, κλαρινέτα και φαγκότα.

Χάλκινα

Πίσω από τα ξύλινα πνευστά: κόρνα, τρομπέτες, τρομπόνια και μια τούμπα.

Κρουστά

Στο βάθος: τιμπάνια, τύμπανα, κύμβαλα και πολλά ακόμη. Μια άρπα και ένα πιάνο μπορούν επίσης να συμμετέχουν.

Κούρδισμα πριν από τη συναυλία

Πριν ξεκινήσει η μουσική, ακούτε μία μόνο νότα που την επαναλαμβάνουν πολλά όργανα. Αυτό είναι το κούρδισμα της ορχήστρας. Στις περισσότερες ορχήστρες, το όμποε παίζει ένα A και όλοι οι άλλοι κουρδίζονται με αυτό. Πολλές ορχήστρες χρησιμοποιούν ένα A με 440 ταλαντώσεις το δευτερόλεπτο, και μερικές κουρδίζονται λίγο πιο ψηλά.

Τι κάνει ο μαέστρος;

Ο μαέστρος στέκεται μπροστά από την ορχήστρα και δεν παίζει κανένα όργανο. Με τα χέρια και ένα μικρό ραβδί που λέγεται μπαγκέτα, δείχνει το τέμπο, λέει σε κάθε τμήμα πότε να μπει και διαμορφώνει πόσο δυνατά ή απαλά ακούγεται η μουσική. Ο μαέστρος είναι σαν προπονητής που βοηθά ογδόντα μουσικούς να κινούνται μαζί σαν ένας.

Μικρότερα σύνολα

Δεν χρειάζεται κάθε μουσική μεγάλη ορχήστρα. Ένα κουαρτέτο εγχόρδων έχει δύο βιολιά, μια βιόλα και ένα βιολοντσέλο. Μια φιλαρμονική έχει ξύλινα πνευστά, χάλκινα και κρουστά αλλά όχι βιολιά. Ένα ροκ συγκρότημα μπορεί να έχει μια κιθάρα, ένα μπάσο, ένα σετ ντραμς και έναν τραγουδιστή. Σε κάθε σύνολο, οι μουσικοί ακούν πρώτα ο ένας τον άλλον, και αυτό είναι το πραγματικό μυστικό του να παίζουμε μαζί.