Τρομπέτα: μέρη, πώς βγαίνει ο ήχος και πώς παίζεται

Γνωρίστε την τρομπέτα

Η τρομπέτα είναι χάλκινο πνευστό. Ακουμπάτε τα χείλη σας σε ένα επιστόμιο σε σχήμα κύπελλου και τα κάνετε να πάλλονται, και έτσι ξεκινά ο ήχος. Το σώμα της είναι ένας λυγισμένος μεταλλικός σωλήνας, με το επιστόμιο στη μία άκρη, μια καμπάνα που ανοίγει σαν χωνί στην άλλη, και τρεις βαλβίδες με ελατήρια στη μέση.

Αν τον τεντώσετε ίσιο, ο σωλήνας μιας τρομπέτας σε B♭ έχει μήκος περίπου 1,4 έως 1,5 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι κυλινδρικό, δηλαδή κρατά περίπου το ίδιο πλάτος, σαν καλαμάκι, πριν ανοίξει στην καμπάνα.

Οι τρομπέτες υπάρχουν σε διάφορους τόνους. Η B♭ είναι με διαφορά η πιο συνηθισμένη, και η C ίσως η δεύτερη πιο συνηθισμένη, κυρίως στις ορχήστρες. Οι τρομπέτες σε D, σε E♭ και σε άλλους τόνους είναι για ειδικές δουλειές. Αυτή η σελίδα μιλά για την τρομπέτα σε B♭.

Οικογένεια

Χάλκινα πνευστά

Ταξινόμηση

Hornbostel–Sachs 423.233.1: τρομπέτα με βαλβίδες και κοντή στήλη αέρα (κάτω από 2 m)

Έκταση (πραγματικός ήχος)

Περίπου E3 έως B♭5 στην καθημερινή χρήση· οι έμπειροι μουσικοί ανεβαίνουν πιο ψηλά

Γραμμένη έκταση

Περίπου F♯3 έως C6

Κλειδί

Κλειδί του σολ

Μεταφορά

Όργανο σε B♭: το γραμμένο C ακούγεται B♭ (μία δεύτερη μεγάλη πιο χαμηλά)

Μήκος σωλήνα

Περίπου 1,4–1,5 m αν ισιωθεί

Βαλβίδες

Τρεις

Τα μέρη της τρομπέτας

Η τρομπέτα μοιάζει να στρίβει προς κάθε κατεύθυνση, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας σωλήνας που ελίσσεται από το επιστόμιο ως την καμπάνα. Τα παρακάτω μέρη ακολουθούν τη διαδρομή που κάνει ο αέρας σας.

12345678

1. 1
   Επιστόμιο mouthpiece

   Πάνω του πάλλονται τα χείλη σας. Ένα βαθύ κύπελλο δίνει πιο στρογγυλό ήχο, ένα ρηχό πιο φωτεινό και κοφτερό.

2. 2
   Σωλήνας επιστομίου leadpipe

   Το πρώτο κομμάτι σωλήνα μετά το επιστόμιο. Ο δεξιός αντίχειρας ακουμπά από κάτω του, και έχει ένα μικρό δαχτυλίδι για το μικρό δάχτυλο.

3. 3
   Βαλβίδες 1, 2 και 3 piston valves

   Όταν πατάτε μία, στέλνει τον αέρα από ένα επιπλέον κομμάτι σωλήνα, οπότε ο σωλήνας μακραίνει και η νότα κατεβαίνει.

4. 4
   Κύλινδροι των βαλβίδων valve casings

   Οι σωλήνες μέσα στους οποίους οι βαλβίδες ανεβοκατεβαίνουν. Χρειάζονται λάδι βαλβίδων.

5. 5
   Συρόμενοι σωλήνες 1ης και 3ης βαλβίδας με δαχτυλίδια 1st / 3rd valve slides, triggers

   Ο αριστερός αντίχειρας σπρώχνει τον σωλήνα της 1ης βαλβίδας και ο αριστερός παράμεσος της 3ης, για να διορθώσουν το κούρδισμα μιας νότας.

6. 6
   Κύριος σωλήνας κουρδίσματος main tuning slide

   Μια καμπύλη σωλήνα που τη σπρώχνετε μέσα ή την τραβάτε έξω για να κουρδίσετε όλο το όργανο.

7. 7
   Κλειδί νερού water key

   Αφήνει να βγει το νερό που μαζεύεται μέσα στον σωλήνα.

8. 8
   Καμπάνα bell

   Στέλνει τον ήχο έξω στον χώρο και βοηθά να μπουν οι χαμηλές νότες σε μια τακτοποιημένη σειρά.

Από πού βγαίνει ο ήχος

Τα χείλη σας λειτουργούν σαν μια μικροσκοπική πόρτα που ανοιγοκλείνει πολύ γρήγορα. Κάθε φορά που ανοίγει, μπαίνει μια μικρή ριπή αέρα, και ο αέρας μέσα στον σωλήνα αρχίζει να πάλλεται. Τα χείλη μόνα τους κάνουν μόνο ένα βουητό· η τρομπέτα διαλέγει ορισμένες νότες από αυτό το βουητό και τις στέλνει έξω από την καμπάνα.

Ένας σωλήνας μπορεί να κρατήσει σταθερά μόνο μια ορισμένη ομάδα νοτών, που λέγεται αρμονική σειρά: μια σκάλα από νότες από χαμηλά ως ψηλά, με τα σκαλιά να πλησιάζουν μεταξύ τους όσο ανεβαίνετε. Ένας απλός κύλινδρος κλειστός στη μία άκρη θα έδινε μόνο τα σκαλιά 1, 3, 5, 7 και ούτω καθεξής, σαν σκάλα που της λείπουν τα μισά σκαλιά. Το επιστόμιο και η καμπάνα της τρομπέτας αλλάζουν το σχήμα του σωλήνα ώστε ο δεύτερος και οι ψηλότεροι συντονισμοί να μπουν στη σειρά 2, 3, 4, 5… και η σκάλα να είναι πλήρης.

Σκεφτείτε την καμπάνα σαν μια ράμπα που φαρδαίνει σιγά σιγά. Οι χαμηλές νότες έχουν μακριά κύματα, και αυτά γυρίζουν πίσω πριν φτάσουν στην άκρη της καμπάνας, σαν ο σωλήνας να ήταν λίγο πιο κοντός. Έτσι οι χαμηλοί συντονισμοί μπαίνουν στη σειρά. Η καμπάνα επίσης αφήνει τους ψηλούς ήχους να βγουν στον χώρο.

Χωρίς καμία βαλβίδα πατημένη, το γραμμένο C4, G4 και C5 έχουν ακριβώς τον ίδιο δαχτυλισμό. Μόνο τα χείλη σας είναι διαφορετικά. Τα χείλη μπορούν να σταθούν μόνο σε ένα σκαλί της σκάλας κάθε φορά: πάλλονται πιο αργά για να κατεβείτε ένα σκαλί, πιο γρήγορα για να ανεβείτε.

Η σκάλα έχει κενά ανάμεσα στα σκαλιά, και οι βαλβίδες τα γεμίζουν, κάπως σαν να προσθέτετε ένα επιπλέον κομμάτι σε ένα λάστιχο ποτίσματος. Η βαλβίδα 1 κατεβάζει τη νότα έναν τόνο, η βαλβίδα 2 ένα ημιτόνιο, και η βαλβίδα 3 έναν τόνο και μισό (μία τρίτη μικρή). Η Yamaha λέει ότι οι τρεις επιπλέον θηλιές προσθέτουν περίπου 160, 70 και 270 mm. Μαζί οι τρεις βαλβίδες μπορούν να κατεβάσουν μια νότα έως και έξι ημιτόνια, οπότε μαζί με τα σκαλιά των αρμονικών μπορείτε να παίξετε κάθε ημιτόνιο.

Για να κατεβείτε ένα ημιτόνιο, ο σωλήνας πρέπει να μακρύνει περίπου 6%, οπότε λειτουργεί σαν έκπτωση σε ποσοστό: όσο πιο μακρύς είναι ήδη ο σωλήνας, τόσο περισσότερο μήκος χρειάζεστε. Γι’ αυτό οι συνδυασμοί βαλβίδων βγαίνουν ψηλότεροι από το σωστό, χειρότερα απ’ όλα όταν συμμετέχει η βαλβίδα 3. Οι μουσικοί σπρώχνουν τον συρόμενο σωλήνα της 1ης ή της 3ης βαλβίδας, ή διορθώνουν με τα χείλη, για να φέρουν τη νότα ξανά στο σωστό κούρδισμα.

Όταν παίζετε σιγανά, τα χείλη δεν προλαβαίνουν να κλείσουν τελείως, οπότε ο ήχος είναι πιο στρογγυλός. Όταν παίζετε δυνατά, τα χείλη κλείνουν απότομα σε κάθε κύκλο, προσθέτουν πολλές ψηλές αρμονικές, και ο ήχος γίνεται φωτεινός και κοφτερός. Από το σιγανό στο δυνατό, η πιο χαμηλή αρμονική δυναμώνει μόνο περίπου 8 dB, ενώ η 9η και οι ψηλότερες αρμονικές δυναμώνουν πάνω από 45 dB. Είναι σαν το χειροκρότημα: ένα απαλό χτύπημα ακούγεται υπόκωφο, ένα δυνατό ακούγεται σαν κοφτό κρακ.

Δοκιμάστε: κλείστε απαλά τα χείλη και φυσήξτε ώστε να βουίξουν. Χαλαρώστε, μετά σφίξτε λίγο τις γωνίες του στόματος και ακούστε το βουητό να ανεβαίνει. Μετά τυλίξτε ένα φύλλο χαρτί σε σωλήνα, βουίξτε στη μία άκρη και ακούστε πώς αλλάζει ο ήχος.

Πώς παίζεται

Κρατήστε την τρομπέτα σταθερή με το αριστερό χέρι: ο παράμεσος μπαίνει στο δαχτυλίδι του σωλήνα της 3ης βαλβίδας και τα άλλα δάχτυλα τυλίγονται γύρω από τους κυλίνδρους των βαλβίδων. Αν υπάρχει δαχτυλίδι για τον αντίχειρα στον σωλήνα της 1ης βαλβίδας, ο αριστερός αντίχειρας μπαίνει εκεί. Το δεξί χέρι ακουμπά ελαφρά: ο αντίχειρας κάτω από τον σωλήνα επιστομίου ανάμεσα στις βαλβίδες 1 και 2, και ο δείκτης, ο μέσος και ο παράμεσος πάνω στις βαλβίδες 1, 2 και 3. Κρατήστε τους ώμους χαλαρούς.

Αφήστε το δεξί μικρό δάχτυλο να αιωρείται πάνω από το δαχτυλίδι του σωλήνα επιστομίου, αντί να το γαντζώνετε εκεί. Αν τραβάτε την τρομπέτα πάνω στο πρόσωπο με αυτό το δάχτυλο, η πίεση παίρνει τη θέση μιας σωστής θέσης των χειλιών.

Πάρτε βαθιά ανάσα, κλείστε απαλά τα χείλη και εκπνεύστε σταθερά χωρίς να φουσκώνετε τα μάγουλα. Ξεκινήστε μόνο με το επιστόμιο: αν τα χείλη σας βουίζουν, το κάνετε σωστά. Μην πιέζετε δυνατά το επιστόμιο πάνω στα χείλη όσο παίζετε.

Υπάρχουν τρεις τρόποι να αλλάξετε νότα: να αλλάξετε αρμονική κάνοντας τα χείλη να πάλλονται πιο γρήγορα ή πιο αργά (η Yamaha εξασκεί τα χαμηλά, τα μεσαία και τα ψηλά με «το», «τε» και «τι»)· να πατήσετε βαλβίδες για να αλλάξετε το μήκος του σωλήνα· και να χρησιμοποιήσετε τους συρόμενους σωλήνες και τα χείλη για να διορθώσετε το κούρδισμα.

Στο δέσιμο (legato) δεν χτυπάτε την επόμενη νότα με τη γλώσσα· ο αέρας συνεχίζει να ρέει κατευθείαν σε αυτήν. Το lip slur περνά ανάμεσα σε γειτονικές αρμονικές μόνο με τα χείλη, χωρίς να αλλάζει ο δαχτυλισμός· αν πηγαινοέρχεστε γρήγορα, αυτό είναι το lip trill.

Το διπλό χτύπημα γλώσσας («τα-κα») και το τριπλό («τα-τα-κα» ή «τα-κα-τα») δίνουν πολύ γρήγορες επαναλαμβανόμενες νότες. Στο flatterzunge (frullato) κυλάτε ένα «ρρρ» ενώ φυσάτε, και ο ήχος βγαίνει τραχύς, σαν γρύλισμα. Το shake της τζαζ είναι ένα πολύ γρήγορο lip slur ανάμεσα στη γραμμένη νότα και στην επόμενη αρμονική από πάνω.

• Απλό χτύπημα γλώσσαςΒάλτε την άκρη της γλώσσας ακριβώς πίσω από τα πάνω μπροστινά δόντια και αφήστε τον αέρα σαν να λέτε «του». Κάθε νότα παίρνει καθαρό ξεκίνημα. Αυτή η σύντομη νότα ακούγεται D5 (γραφή E5).
• Χαμηλά, μεσαία και ψηλάΌσο πιο γρήγορα πάλλονται τα χείλη, τόσο πιο ψηλή η νότα. Ακούστε από τη χαμηλή περιοχή (πραγματικό A3) στη μεσαία (B♭4) και στην πολύ ψηλή (C6).
• ΣουρντίναΜια σουρντίνα μέσα στην καμπάνα κάνει την καμπάνα λιγότερο αποτελεσματική στο να στέλνει τον ήχο έξω, και ο ήχος αλλάζει. Πρώτα η νότα ανοιχτή, μετά η ίδια νότα με σουρντίνα Harmon.
• ΒιμπράτοΤο βιμπράτο είναι μία από τις τεχνικές παιξίματος της τρομπέτας. Πρώτα μια ίσια μακριά νότα, μετά η ίδια νότα με βιμπράτο.

Έκταση και γραφή

Η μουσική για τρομπέτα γράφεται στο κλειδί του σολ. Η τρομπέτα σε B♭ είναι μεταφέρον όργανο: η γραμμένη νότα είναι μία δεύτερη μεγάλη (δύο ημιτόνια) πιο ψηλά από τη νότα που ακούτε. Εύκολος τρόπος να το θυμάστε: το γραμμένο C ακούγεται B♭.

Για παράδειγμα, το γραμμένο C5 ακούγεται B♭4, και το γραμμένο C4 (η ανοιχτή δεύτερη αρμονική) ακούγεται B♭3. Και αντίστροφα: όταν ένα πιάνο παίζει C, μια τρομπέτα σε B♭ πρέπει να διαβάσει γραμμένο D για να ταιριάξει. Η τρομπέτα σε C δεν μεταφέρει: ακούγεται όπως γράφεται.

Στην καθημερινή χρήση η τρομπέτα σε B♭ ακούγεται από περίπου E3 έως B♭5, δηλαδή γραφή F♯3 έως C6. Η πιο χαμηλή νότα χρησιμοποιεί και τις τρεις βαλβίδες: γραμμένο F♯ κάτω από το πεντάγραμμο του κλειδιού του σολ, ακούγεται E3. Πολλοί επαγγελματίες μουσικοί μπορούν να επεκτείνουν την κορυφή πολύ πιο ψηλά.

Κάτω από την πιο χαμηλή νότα υπάρχουν οι «νότες πεντάλ». Δεν ταιριάζουν με τους κανονικούς συντονισμούς της τρομπέτας, αλλά οι καλοί μουσικοί καταφέρνουν παρ’ όλα αυτά να τις βγάλουν.

Ακούστε

• Χαμηλή περιοχή: A3 (γραφή B3)Εδώ κάτω η τρομπέτα ακούγεται πιο σκοτεινή και πιο πυκνή.
• Μεσαία: B♭4 (γραφή C5)Μια νότα που παίζεται χωρίς πατημένη βαλβίδα. Ακούστε τον χαρακτηριστικό φωτεινό ήχο της τρομπέτας.
• Ψηλή: C6 (γραφή D6)Έναν τόνο πάνω από την κορυφή της καθημερινής έκτασης (γραφή C6). Ακούστε πόσο φωτεινή είναι η ψηλή περιοχή.
• Ανοιχτή και με σουρντίνα HarmonΤο ίδιο B♭4 δύο φορές. Συγκρίνετε πώς αλλάζει ο ήχος με τη σουρντίνα μέσα.
• Μια σύντομη νότα με γλώσσα: D5 (γραφή E5)Ακούστε το καθαρό ξεκίνημα που δίνει η γλώσσα στη νότα.

Ιστορία και οικογένεια

Οι πρόγονοι της τρομπέτας πάνε πίσω χιλιάδες χρόνια. Άνθρωποι σε κάθε ήπειρο τις έφτιαχναν από ξύλο, μπαμπού, φλοιό, πηλό, κόκαλο και μέταλλο, και θεωρείται ότι χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές και μαγικές τελετές. Μεταλλικές τρομπέτες υπήρχαν στην Αίγυπτο τη 2η χιλιετία π.Χ., ως μικρά τελετουργικά ή στρατιωτικά όργανα που έπαιζαν μόνο μία ή δύο νότες. Ο τάφος του Τουταγχαμών περιείχε δύο τρομπέτες, που χρονολογούνται τουλάχιστον στο 1323 π.Χ.

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τρομπέτες για στρατιωτικά σήματα· μόνο στον Μεσαίωνα η τρομπέτα έγινε σημαντικό μουσικό όργανο. Μια μεσαιωνική ίσια τρομπέτα είχε μήκος σχεδόν 2 m. Γύρω στο 1400 ο σωλήνας λύγισε σε σχήμα S, και γύρω στο 1500 πήρε το μακρύ σχήμα θηλιάς που ξέρουμε σήμερα.

Αυτές οι τρομπέτες δεν είχαν βαλβίδες. Λέγονται φυσικές τρομπέτες και μπορούσαν να παίξουν μόνο τις νότες της αρμονικής σειράς. Γύρω στο 1600, οι τρομπετίστες των αυλών μπορούσαν να παίζουν μελωδίες στην ψηλή περιοχή «clarino», και μπορούσαν να αλλάξουν τονικότητα προσθέτοντας ένα επιπλέον κομμάτι σωλήνα που λεγόταν crook. Το 1638 ο Τζ. Φαντίνι εξέδωσε την πρώτη τυπωμένη μέθοδο τρομπέτας.

Για να παίζει κάθε ημιτόνιο, ο Άντον Βαϊντίνγκερ, τρομπετίστας στην ορχήστρα της αυλής της Βιέννης, πρόσθεσε κλειδιά στον σωλήνα. Ο Χάυντν και ο Χούμελ έγραψαν κοντσέρτα για αυτή την τρομπέτα με κλειδιά, που έγινε δημοφιλής στην Αυστρία και στην Ιταλία μετά το 1801. Οι βαλβίδες τα άλλαξαν όλα: γύρω στο 1815 ο Χάινριχ Στέλτσελ και ο Φρίντριχ Μπλύμελ στο Βερολίνο τις παρουσίασαν, και οι τρομπέτες με βαλβίδες εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1820. Η βαλβίδα-έμβολο Périnet, που κατοχυρώθηκε στο Παρίσι το 1838, εξέλιξε περισσότερο το σχέδιο του Στέλτσελ. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, οι τρομπέτες σε B♭ και σε C έγιναν οι κύριες.

Η κορνέτα εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1820· έχει βαθύτερο επιστόμιο και πιο ζεστό ήχο. Η πρώιμη τζαζ χρησιμοποιούσε την κορνέτα, και ο Λούις Άρμστρονγκ ξεκίνησε με αυτήν πριν περάσει οριστικά στην τρομπέτα το 1926. Άλλοι συγγενείς είναι το φλούγκελχορν, η τρομπέτα πίκολο, η τρομπέτα τσέπης και η τρομπέτα με περιστροφικές βαλβίδες. Γύρω στο 1890 ο Βικτόρ Μαγιόν στο Βέλγιο έφτιαξε μια «τρομπέτα Μπαχ» σε D για τα ψηλά μέρη της τρομπέτας στα έργα του Μπαχ και του Χέντελ.

1. 2η χιλιετία π.Χ.
   Μεταλλικές τρομπέτες στην Αίγυπτο παίζουν μία ή δύο νότες
2. έως το 1323 π.Χ.
   Δύο τρομπέτες τοποθετούνται στον τάφο του Τουταγχαμών
3. περ. 1400
   Ο ίσιος σωλήνας λυγίζει σε σχήμα S
4. περ. 1500
   Η τρομπέτα παίρνει το μακρύ σχήμα θηλιάς
5. περ. 1600
   Οι τρομπετίστες των αυλών παίζουν μελωδίες στην ψηλή περιοχή clarino
6. 1638
   Ο Φαντίνι εκδίδει την πρώτη τυπωμένη μέθοδο τρομπέτας
7. μετά το 1801
   Η τρομπέτα με κλειδιά γίνεται δημοφιλής στην Αυστρία και στην Ιταλία
8. περ. 1815
   Ο Στέλτσελ και ο Μπλύμελ στο Βερολίνο παρουσιάζουν τις βαλβίδες
9. Δεκαετία 1820
   Εμφανίζονται οι τρομπέτες με βαλβίδες και η κορνέτα
10. 1838
    Η βαλβίδα-έμβολο Périnet κατοχυρώνεται στο Παρίσι
11. περ. 1890
    Ο Μαγιόν φτιάχνει την «τρομπέτα Μπαχ» σε D
12. 1926
    Ο Λούις Άρμστρονγκ περνά οριστικά από την κορνέτα στην τρομπέτα

Πρώτα βήματα και φροντίδα

Μια άποψη είναι ότι οι μικροί μουσικοί μπορούν να ξεκινήσουν με την κορνέτα: η απόσταση από το επιστόμιο ως την καμπάνα είναι μικρότερη, οπότε τα χέρια σας βρίσκονται πιο κοντά στο πρόσωπο και κρατιέται λιγότερο άβολα. Αν μια κανονική τρομπέτα σας φαίνεται πολύ μεγάλη, μια τρομπέτα τσέπης ίσως παίζεται πιο εύκολα, αλλά μερικά μοντέλα έχουν μικρότερη καμπάνα ή στενότερο σωλήνα.

Όταν ξεκινάτε, αποφύγετε να φουσκώνετε τα μάγουλα, να πιέζετε πολύ δυνατά το επιστόμιο στα χείλη, να βάζετε το επιστόμιο πολύ στο πλάι, και να τραβάτε την τρομπέτα πάνω στο πρόσωπο με το μικρό δάχτυλο. Ένα άλλο συνηθισμένο λάθος είναι να θεωρείτε ότι το όργανο έρχεται από το εργοστάσιο τέλεια κουρδισμένο.

Όσο παίζετε, μαζεύεται νερό μέσα στους σωλήνες. Αν μείνει σε έναν συρόμενο σωλήνα για πολύ καιρό, μπορεί σιγά σιγά να διαβρώσει το μέταλλο, γι’ αυτό βγάλτε το μετά από κάθε εξάσκηση.

• Μετά το παίξιμο, κρατήστε πατημένη την αντίστοιχη βαλβίδα και τραβήξτε έξω έναν συρόμενο σωλήνα για να αδειάσετε το νερό. Αν ακουστεί ένα «ποπ», το κάνατε με λάθος τρόπο.
• Αφήστε το νερό να βγει από το κλειδί νερού, και μετά χρησιμοποιήστε ένα εργαλείο καθαρισμού για να καθαρίσετε νερό και βρωμιά από το εσωτερικό των σωλήνων.
• Λαδώστε τις βαλβίδες: ξεβιδώστε το καπάκι, τραβήξτε αργά τη βαλβίδα μέχρι τη μέση χωρίς να τη γυρίσετε, βάλτε 2–3 σταγόνες λάδι βαλβίδων, βιδώστε ξανά το καπάκι, και πατήστε τη βαλβίδα πάνω κάτω δύο τρεις φορές.
• Σκουπίστε ελαφρά το εξωτερικό με ένα πανί γυαλίσματος πριν βάλετε την τρομπέτα στη θήκη της.
• Οι βαλβίδες μπορεί να κολλάνε αν δεν λαδώνονται σωστά, γι’ αυτό καθαρίζετε και λαδώνετε τις τακτικά.
• Η επαργύρωση μαυρίζει ακόμη κι αν τη σκουπίζετε κάθε μέρα. Είναι φυσική αντίδραση με το θείο στον αέρα και στον ιδρώτα, και δεν επηρεάζει το παίξιμο.
• Οι περισσότερες σουρντίνες κάνουν την τρομπέτα να βγαίνει ψηλότερα από το σωστό, και μερικές χαμηλότερα. Μάθετε πώς επηρεάζει κάθε σουρντίνα σας το κούρδισμα: ρυθμίστε τον κύριο σωλήνα κουρδίσματος στις παύσεις, ή, αν δεν υπάρχει χρόνος, χρησιμοποιήστε τους συρόμενους σωλήνες των βαλβίδων ή τα χείλη σας.

Συνεχίστε την εξερεύνηση

• Χάλκινα πνευστάΟι παίκτες χάλκινων κάνουν τα χείλη τους να βουίζουν μέσα σε ένα επιστόμιο. Μάθετε πώς οι βαλβίδες, το συρόμενο μέρος και το μήκος του σωλήνα αλλάζουν τη νότα.