Ρομαντική μουσική: μεγάλα συναισθήματα και μεγάλες ορχήστρες

Μουσική που λέει μια ιστορία

Οι ρομαντικοί συνθέτες αγαπούσαν τις ιστορίες, τη φύση και τα δυνατά συναισθήματα. Ένα έργο μπορούσε να περιγράφει μια ανατολή, ένα φάντασμα, μια ιστορία αγάπης ή έναν περίπατο στο δάσος. Αυτό λέγεται μερικές φορές προγραμματική μουσική, επειδή η μουσική ακολουθεί μια ιστορία ή μια εικόνα.

Για να πουν μεγάλες ιστορίες, οι συνθέτες πρόσθεσαν περισσότερα όργανα. Η ρομαντική ορχήστρα έχει πολλά βιολιά, επιπλέον χάλκινα και μεγάλα κρουστά, ώστε να μπορεί να ψιθυρίζει και να βροντά.

Το πιάνο γίνεται σταρ

Τα πιάνα έγιναν πιο δυνατά, πιο γερά και φθηνότερα, και πολλές οικογένειες μπορούσαν να έχουν ένα στο σπίτι. Ορισμένοι ερμηνευτές, που λέγονταν βιρτουόζοι, εντυπωσίαζαν το κοινό με την ταχύτητα και την τέχνη τους. Ο Φρεντερίκ Σοπέν (1810–1849), ένας Πολωνός συνθέτης που έζησε κυρίως στο Παρίσι, έγραψε κομμάτια για πιάνο που ακούγονται σαν ποιήματα.

Μελωδίες από την πατρίδα

Σε πολλές χώρες, οι συνθέτες άρχισαν να χρησιμοποιούν δημοτικά τραγούδια και χορούς του δικού τους λαού. Ο Αντονίν Ντβόρζακ έγραψε τσέχικους χορούς και ο Έντβαρντ Γκριγκ έγραψε μουσική εμπνευσμένη από τη Νορβηγία. Αυτό λέγεται μουσικός εθνικισμός.

Όπερα και μπαλέτο

Ο Τζουζέπε Βέρντι (1813–1901) έγραψε ιταλικές όπερες γεμάτες διάσημες μελωδίες. Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ (1813–1883) έγραψε τεράστιες γερμανικές όπερες που διαρκούν ώρες. Ο Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840–1893) από τη Ρωσία έγραψε τη μουσική για τα μπαλέτα Η λίμνη των κύκνων, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1877, και Ο Καρυοθραύστης, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1892.

Γυναίκες συνθέτριες

Πολλές γυναίκες έγραψαν υπέροχη μουσική σε αυτή την εποχή, παρόλο που ήταν δύσκολο γι’ αυτές να εργαστούν ως επαγγελματίες. Η Φάνι Μέντελσον (1805–1847) έγραψε εκατοντάδες κομμάτια. Η Κλάρα Σούμαν (1819–1896) ήταν μία από τις πιο διάσημες πιανίστριες της εποχής της και επίσης συνθέτρια.