Αίθουσες συναυλιών: κτίρια φτιαγμένα για να ακούμε

Πώς ένας χώρος αλλάζει τον ήχο

Ο ήχος ταξιδεύει στον αέρα και αναπηδά στους τοίχους, στα δάπεδα και στις οροφές. Ένας χώρος με πολλές σκληρές επιφάνειες, όπως μια πέτρινη εκκλησία, κάνει τους ήχους να διαρκούν πολύ και ο ήχος φαίνεται να μένει στον αέρα. Αυτό το λέμε αντήχηση, κάτι σαν πολλές μικροσκοπικές ηχώ που ενώνονται. Ένας χώρος γεμάτος μαλακά πράγματα, όπως κουρτίνες και χαλιά, κάνει τους ήχους να σβήνουν γρήγορα.

Όσοι χτίζουν αίθουσες συναυλιών το σκέφτονται προσεκτικά. Αν ο ήχος διαρκεί πολύ, οι νότες θολώνουν μεταξύ τους. Αν σβήνει πολύ γρήγορα, η μουσική μπορεί να ακούγεται στεγνή.

Η σκηνή και το κοινό

Σε πολλές αίθουσες η ορχήστρα κάθεται σε μια σκηνή στη μία άκρη και το κοινό κάθεται σε σειρές, μερικές φορές με εξώστες. Ο μαέστρος στέκεται μπροστά από τους μουσικούς. Μερικές αίθουσες έχουν σχήμα κουτιού παπουτσιών, μακρόστενο. Άλλες, όπως οι αίθουσες «αμπελώνα», έχουν το κοινό γύρω από τη σκηνή.

Μερικές διάσημες αίθουσες

Υπάρχουν εκατοντάδες όμορφες αίθουσες σε όλο τον κόσμο. Να τρεις που πολλοί μουσικοί γνωρίζουν.

Το Μουσικφεράιν, Βιέννη

Άνοιξε το 1870, με μια διάσημη χρυσή αίθουσα σε σχήμα κουτιού παπουτσιών. Η Μεγάλη Αίθουσά του είναι γνωστή για τον πλούσιο, ζεστό ήχο της.

Το Κάρνεγκι Χολ, Νέα Υόρκη

Άνοιξε το 1891. Πολλοί διάσημοι μουσικοί έχουν παίξει εκεί, και έτσι οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν ως σύμβολο επιτυχίας.

Η Όπερα του Σίδνεϊ, Αυστραλία

Άνοιξε το 1973, διάσημη για τη στέγη της σε σχήμα πανιών, που στέκεται δίπλα στο λιμάνι.

Ακούμε οπουδήποτε

Δεν χρειάζεστε μια διάσημη αίθουσα για να απολαύσετε τη μουσική. Δοκιμάστε να τραγουδήσετε στο μπάνιο, σε μια σκάλα ή σε ένα μεγάλο δωμάτιο και προσέξτε πώς η ίδια φωνή ακούγεται διαφορετική σε κάθε μέρος. Μόλις δοκιμάσατε την ακουστική, την επιστήμη που μελετά πώς συμπεριφέρεται ο ήχος σε έναν χώρο.