Η Κλασική εποχή: καθαρή, ισορροπημένη και κομψή

Δύο σημασίες της λέξης «κλασική»

Στην καθημερινή ζωή, οι άνθρωποι λένε «κλασική μουσική» για όλη τη μουσική των συναυλιών από παλιά. Όμως οι μουσικοί χρησιμοποιούν και τη λέξη Κλασική (όπως στην «Κλασική εποχή»), με κεφαλαίο Κ, για μία σύντομη περίοδο: περίπου από το 1750 μέχρι το 1820. Αυτό το μάθημα αφορά εκείνη την περίοδο.

Πώς ακούγεται η μουσική της Κλασικής εποχής

Οι μελωδίες της Κλασικής εποχής είναι συνήθως καθαρές και εύκολες στο τραγούδι. Έρχονται σε τακτοποιημένες, ισορροπημένες φράσεις, σαν ερώτηση και απάντηση. Η συνοδεία είναι απλούστερη από ό,τι στο μπαρόκ και η μουσική περνά ομαλά από το σιγανό στο δυνατό.

Σε αυτή την εποχή, οι συνθέτες έγραψαν και σε μορφές που έμειναν δημοφιλείς: τη συμφωνία για μια ολόκληρη ορχήστρα, τη σονάτα για ένα ή δύο όργανα και το κουαρτέτο εγχόρδων για δύο βιολιά, μία βιόλα και ένα βιολοντσέλο. Η σύγχρονη ορχήστρα άρχισε να παίρνει μορφή και το πιάνο σιγά σιγά πήρε τη θέση του τσέμπαλου.

Η Βιέννη, πρωτεύουσα της μουσικής

Πολλοί από τους πιο διάσημους συνθέτες της Κλασικής εποχής έζησαν ή εργάστηκαν στη Βιέννη της Αυστρίας. Πλούσιες οικογένειες, η αυλή και τα θέατρα ήθελαν μουσική, και έτσι οι συνθέτες έβρισκαν εκεί δουλειά και κοινό.

Διάσημοι συνθέτες της Κλασικής εποχής

Τρία ονόματα ξεχωρίζουν.

Γιόζεφ Χάιντν (1732–1809)

Αυστριακός συνθέτης που έγραψε περισσότερες από εκατό συμφωνίες. Συχνά τον λένε πατέρα της συμφωνίας.

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756–1791)

Ένα παιδί θαύμα από το Σάλτσμπουργκ που έγραψε συμφωνίες, όπερες, κοντσέρτα και μουσική δωματίου πριν πεθάνει στα 35 του.

Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770–1827)

Γεννημένος στη Βόννη της Γερμανίας, μετακόμισε στη Βιέννη και έγραψε μουσική που γεφυρώνει την Κλασική και τη Ρομαντική εποχή.