Sowlea
Ελληνικά
Μουσική απ' όλο τον κόσμο · 6 / 15

Η μουσική της Γαλλίας: από τους τραγουδιστές του καθεδρικού ως το French touch

Η γαλλική μουσική παιζόταν σε κάστρα, σε καθεδρικούς ναούς, στους πολυσύχναστους δρόμους του Παρισιού και σε χορευτικά κλαμπ. Ας ακολουθήσουμε την ιστορία της από τους τραγουδιστές ποιητές ως τους ηλεκτρονικούς ρυθμούς.

Ελέγχθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2026

Σε αυτό το μάθημα

Πώς ακούγεται η γαλλική μουσική

Η Γαλλία δεν έχει έναν μόνο ήχο. Μια γαλλική μουσική είναι μεγαλοπρεπής και επιβλητική, μια άλλη ονειρική και απαλή, και μια άλλη φτιαγμένη για χορό και για να τραγουδάμε μαζί σε ένα καφέ.

Ένας καλός τρόπος να ξεκινήσετε να ακούτε είναι να δοκιμάσετε τρία πράγματα: ένα ονειρικό κομμάτι για φλάουτο του Ντεμπισί, ένα παριζιάνικο τραγούδι του δρόμου που τραγουδά η Εντίθ Πιαφ και ένα χορευτικό κομμάτι των Daft Punk. Η ίδια χώρα, πολύ διαφορετικοί κόσμοι.

Ένα σχέδιο σαν από παιδικό βιβλίο με εικόνες, όχι φωτογραφία.

Δύο ιστορίες: ένα τραγούδι και μια γιορτή

Τον Απρίλιο του 1792, ένας αξιωματικός του στρατού, ο Ρουζέ ντε Λιλ, έγραψε ένα εμβατήριο στην πόλη Στρασβούργο. Το πρώτο του όνομα ήταν Πολεμικό τραγούδι για τον Στρατό του Ρήνου.

Αργότερα την ίδια χρονιά, εθελοντές από τη Μασσαλία το τραγουδούσαν καθώς έφταναν στο Παρίσι. Ο κόσμος άρχισε να το λέει Μασσαλιώτιδα και έγινε ο εθνικός ύμνος το 1795.

Η Γαλλία έχει και μια γιορτή της μουσικής. Η Γιορτή της Μουσικής (Fête de la Musique) ξεκίνησε στο Παρίσι το 1982. Κάθε Ιούνιο οι άνθρωποι παίζουν σε εξωτερικούς χώρους και πολλές συναυλίες είναι δωρεάν.

Παραδοσιακά όργανα

Να μερικά όργανα που θα συναντήσετε στην ιστορία της γαλλικής μουσικής.

Ακορντεόν (accordéon)
Ένα κουτί με φυσούνα και κουμπιά ή πλήκτρα: το πιέζεις και το τεντώνεις για να σπρώξεις αέρα πέρα από μικρές μεταλλικές γλωσσίδες· ο Σίριλ Ντέμιαν το πατένταρε στη Βιέννη το 1829, και αργότερα έγινε ο ήχος των χορευτικών καφέ του Παρισιού.
Κορνεμίζ του Κέντρου (cornemuse du Centre)
Μια γκάιντα από την κεντρική Γαλλία, με έναν μελωδικό αυλό και δύο αυλούς-βόμβους που κρατούν σταθερές χαμηλές νότες.
Λύρα με τροχό (vielle à roue)
Ένα έγχορδο όργανο όπου γυρίζεις μια μανιβέλα, κι ένας τροχός με κολοφώνιο τρίβει τις χορδές σαν δοξάρι, ενώ τα πλήκτρα αλλάζουν τις νότες της χορδής της μελωδίας.
Σαξόφωνο (saxophone)
Ένα μεταλλικό όργανο που παίζεται με μονό γλωσσίδι· το επινόησε ο Αντόλφ Σαξ, ένας Βέλγος που μετακόμισε στο Παρίσι το 1842 και το πατένταρε το 1846.
Τσέμπαλο (clavecin)
Ένα πληκτροφόρο όργανο του οποίου οι χορδές τσιμπιούνται, δεν χτυπιούνται· Γάλλοι συνθέτες όπως ο Κουπερέν και ο Ραμό έγραψαν υπέροχα κομμάτια γι' αυτό.
Φλάουτο
Το διάσημο κομμάτι του Ντεμπισί για το απόγευμα ενός φαύνου ξεκινά με ένα ονειρικό σόλο φλάουτου.
Μυζέτ (musette)
Το παλιό όνομα ενός είδους γαλλικής γκάιντας, που έδωσε το όνομά του στις αίθουσες χορού που λέγονται bals musette.

Πώς να ακούσετε

Η γαλλική μουσική συχνά ζωγραφίζει μια διάθεση, γι' αυτό ακούστε το συναίσθημα και τον χορό, όχι μόνο τη μελωδία.

Ακούστε έναν σταθερό βόμβο
Η λύρα με τροχό έχει χορδές-βόμβους που τραγουδούν μία αμετάβλητη νότα κάτω από τη μελωδία, έναν ήχο που θυμίζει πολύ γκάιντα.
Ακούστε το λίκνισμα του βαλς
Οι ορχήστρες bal-musette του Παρισιού, με επικεφαλής το ακορντεόν, έπαιζαν βαλς: μετρήστε τρεις χρόνους, με τον πρώτο λίγο πιο δυνατό.
Ακούστε μια αιωρούμενη διάθεση
Το «Πρελούδιο στο απόγευμα ενός φαύνου» του Ντεμπισί είναι αργό και απαλό, και ανοίγει με ένα μοναχικό φλάουτο.

Ρυθμίστε τον μετρονόμο Sowlea στα 3/4 και χτυπήστε παλαμάκια ένα βαλς: δυνατά στο 1, σιγά στο 2 και στο 3. Ύστερα σιγοτραγουδήστε μια μελωδία από πάνω.

Μεγάλες στιγμές στην ιστορία της γαλλικής μουσικής

  1. 12ος–13ος αιώνας
    Τροβαδούροι

    Ποιητές τραγουδιστές στη νότια Γαλλία τραγουδούσαν για τον έρωτα στην οξιτανική γλώσσα, και μερικοί από αυτούς ήταν γυναίκες, που λέγονταν trobairitz.

  2. Περίπου 1160–1250
    Οι τραγουδιστές της Παναγίας των Παρισίων

    Συνθέτες συνδεδεμένοι με την Παναγία των Παρισίων, όπως ο Λεονέν και ο Περοτέν, έγραψαν εκκλησιαστική μουσική όπου τραγουδούσαν μαζί πολλές φωνές.

  3. 1672
    Όπερα στην αυλή του βασιλιά

    Ο Ζαν-Μπατίστ Λιουλί, που γεννήθηκε στη Φλωρεντία, έγινε επικεφαλής της βασιλικής όπερας, της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής, την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄.

  4. 1722
    Ο Ραμό εξηγεί την αρμονία

    Ο Ζαν-Φιλίπ Ραμό δημοσίευσε ένα διάσημο βιβλίο για την αρμονία, ενώ ο Φρανσουά Κουπερέν και ο Ραμό έγραφαν μουσική για τσέμπαλο.

  5. 1792
    Η Μασσαλιώτιδα

    Ο Ρουζέ ντε Λιλ έγραψε αυτό το τραγούδι μέσα σε μία νύχτα, και υιοθετήθηκε ως εθνικός ύμνος το 1795.

  6. 1894
    Ο ονειρικός ήχος του Ντεμπισί

    Ακούστηκε για πρώτη φορά το «Πρελούδιο στο απόγευμα ενός φαύνου» του Κλοντ Ντεμπισί, ένα κομμάτι που συχνά συνδέεται με τον μουσικό ιμπρεσιονισμό.

  7. 1947
    Η Πιαφ και το σανσόν

    Η Εντίθ Πιαφ ηχογράφησε το «La Vie en rose» («Η ζωή σε ροζ»), ένα τραγούδι που είχε πρωτοτραγουδήσει σε συναυλία το 1946, και έγινε ένα από τα πιο γνωστά της τραγούδια.

  8. 1997
    French touch

    Το παριζιάνικο ντουέτο Daft Punk κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Homework», που έφερε τη γαλλική μουσική χαουζ σε όλο τον κόσμο.

Ονόματα για να αναζητήσετε

Αυτά είναι παραδείγματα, όχι κατάταξη· ρωτήστε έναν μεγάλο ή αναζητήστε τα για να ακούσετε.

  • Μπεατρίς ντε Ντια
  • Περοτέν
  • Φρανσουά Κουπερέν
  • Ζαν-Φιλίπ Ραμό
  • Κλοντ Ντεμπισί
  • Λίλι Μπουλανζέ
  • Εντίθ Πιαφ
  • Φρανσουάζ Αρντί
  • Daft Punk
  • Άγια Ναγκαμούρα

Στο μεταξύ, σε όλο τον κόσμο

Όσο η γαλλική μουσική άλλαζε, να τι συνέβαινε σε άλλα μέρη.

  1. 1215
    Η Μάγκνα Κάρτα στην Αγγλία

    Ο βασιλιάς Ιωάννης σφράγισε τη Μάγκνα Κάρτα στο Ράνιμιντ, κοντά στο Γουίνδσορ, λίγα χρόνια αφότου ο Περοτέν έγραφε εκκλησιαστική μουσική στο Παρίσι.

  2. Περίπου 1455
    Η τυπογραφία στη Γερμανία

    Εμφανίστηκαν τα πρώτα ολοκληρωμένα αντίτυπα της Βίβλου του Γουτεμβέργιου, ένα από τα πρώτα μεγάλα βιβλία που τυπώθηκαν με κινητά μεταλλικά στοιχεία στην Ευρώπη.

  3. 1685
    Γεννιέται ο Μπαχ

    Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ γεννήθηκε στο Άιζεναχ, στη σημερινή Γερμανία, τα ίδια χρόνια που ο Λιουλί διηύθυνε τη γαλλική όπερα.

  4. 1805
    Η «Ηρωική» του Μπετόβεν

    Η Τρίτη Συμφωνία του Μπετόβεν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τα χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση.

  5. 1877
    Ο φωνόγραφος

    Ο Τόμας Έντισον ανακοίνωσε μια μηχανή που μπορούσε να ηχογραφεί και να αναπαράγει ήχο, λίγα χρόνια πριν γίνουν δημοφιλή τα bals musette στο Παρίσι τη δεκαετία του 1880.

  6. 1969
    Η πρώτη προσελήνωση

    Ο Απόλλων 11 προσεληνώθηκε έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «Comment te dire adieu» από τη Γαλλίδα τραγουδίστρια Φρανσουάζ Αρντί.

Επόμενο μάθημαΗ μουσική της Γερμανίας: από τις εκκλησιαστικές χορωδίες μέχρι την ποπ των ρομπότ

Ήχος πιάνου: Salamander Grand Piano, του Alexander Holm (άδεια CC BY 3.0).