Orkiestra: sto instrumentów, jedno brzmienie
Orkiestra symfoniczna to największa drużyna w muzyce. Czasem ponad osiemdziesięciu muzyków, każdy z instrumentem z rodzin, które już znasz, tworzy razem jedno ogromne brzmienie, prowadzeni przez osobę z batutą.
W tej lekcji

Cztery sekcje
Orkiestra dzieli się na sekcje, a każda sekcja to jedna rodzina instrumentów. Muzycy zwykle siedzą za każdym razem w tym samym miejscu, żeby wszyscy mogli się słyszeć i widzieć.
- Smyczki
- Największa sekcja, z przodu i po bokach: skrzypce, altówki, wiolonczele i kontrabasy.
- Dęte drewniane
- Pośrodku: flety, oboje, klarnety i fagoty.
- Dęte blaszane
- Za drewnianymi: waltornie, trąbki, puzony i tuba.
- Perkusja
- Z tyłu: kotły, bębny, talerze i wiele innych. Dołączyć mogą też harfa i fortepian.
Stroienie przed koncertem
Zanim muzyka się zacznie, można usłyszeć jeden dźwięk powtarzany przez wiele instrumentów. To orkiestra się stroi. W większości orkiestr obój gra A, a wszyscy pozostali stroją się do niego. Wiele orkiestr używa dźwięku A o częstotliwości 440 drgań na sekundę, a niektóre stroją trochę wyżej.
Co robi dyrygent?
Dyrygent stoi przed orkiestrą i nie gra na żadnym instrumencie. Rękami i małą pałeczką zwaną batutą pokazuje tempo, mówi każdej sekcji, kiedy ma wejść, i kształtuje, jak głośna albo cicha jest muzyka. Dyrygent jest jak trener, który pomaga osiemdziesięciu muzykom poruszać się razem jak jedna drużyna.
Mniejsze zespoły
Nie każda muzyka potrzebuje wielkiej orkiestry. Kwartet smyczkowy to dwoje skrzypiec, altówka i wiolonczela. Orkiestra dęta ma instrumenty dęte drewniane, blaszane i perkusję, ale nie ma skrzypiec. Zespół rockowy może mieć gitarę, bas, zestaw perkusyjny i wokalistę. W każdym zespole muzycy najpierw słuchają siebie nawzajem i to jest prawdziwy sekret wspólnego grania.
Dźwięk fortepianu: Salamander Grand Piano, autor Alexander Holm (CC BY 3.0).