Orkestra: yüz çalgı, tek ses

Dört bölüm

Bir orkestra bölümlere ayrılır ve her bölüm bir çalgı ailesidir. Çalgıcılar genellikle her seferinde aynı yerde oturur; böylece herkes birbirini duyabilir ve görebilir.

Yaylı çalgılar

En büyük bölüm, önde ve yanlarda: kemanlar, viyolalar, viyolonseller ve kontrbaslar.

Tahta üflemeliler

Ortada: flütler, obualar, klarnetler ve fagotlar.

Bakır üflemeliler

Tahta üflemelilerin arkasında: kornolar, trompetler, trombonlar ve bir tuba.

Vurmalı çalgılar

En arkada: timpani, davullar, zil ve daha pek çoğu. Bir arp ve bir piyano da katılabilir.

Konserden önce akort

Müzik başlamadan önce, birçok çalgının yinelediği tek bir nota duyarsınız. Bu, orkestranın akort yapmasıdır. Çoğu orkestrada obua bir La (A) çalar ve herkes ona göre akort olur. Birçok orkestra saniyede 440 titreşimlik bir A kullanır, bazıları biraz daha tiz akort eder.

Şef ne yapar?

Şef orkestranın önünde durur ve çalgı çalmaz. Elleriyle ve değnek denen küçük bir çubukla hızı gösterir, her bölüme ne zaman gireceğini söyler ve müziğin ne kadar gür ya da yumuşak olacağını biçimlendirir. Şef, seksen çalgıcının tek kişi gibi birlikte hareket etmesine yardım eden bir antrenör gibidir.

Daha küçük topluluklar

Her müzik büyük bir orkestraya ihtiyaç duymaz. Bir yaylı dörtlüde iki keman, bir viyola ve bir viyolonsel vardır. Bir üflemeli orkestrada tahta üflemeliler, bakır üflemeliler ve vurmalılar vardır ama keman yoktur. Bir rock grubunda bir gitar, bir bas, bir bateri ve bir şarkıcı olabilir. Her toplulukta çalgıcılar önce birbirini dinler ve birlikte çalmanın gerçek sırrı budur.