Υφή: πώς υφαίνονται μαζί οι μουσικές γραμμές
Κοιτάξτε από κοντά ένα κασκόλ και θα δείτε ότι είναι υφασμένο από πολλές κλωστές. Και η μουσική υφαίνεται, από γραμμές νοτών. Υφή λέμε το πόσες γραμμές υπάρχουν και πώς ταιριάζουν μεταξύ τους. Σε αυτό το μάθημα θα ακούσετε μία γραμμή μόνη της, μια γραμμή με συγχορδίες και πολλές γραμμές που η καθεμία πηγαίνει τον δικό της δρόμο.
Σε αυτό το μάθημα

Κλωστές από ήχο
Μια γραμμή στη μουσική είναι μια σειρά από νότες, η μία μετά την άλλη, όπως η μελωδία που σιγοτραγουδάτε. Η υφή κάνει δύο ερωτήσεις: πόσες γραμμές ακούγονται και πώς τα πάνε μεταξύ τους; Τραγουδούν όλες την ίδια μελωδία, οδηγεί μία ενώ οι άλλες βοηθούν, ή έχει η καθεμία τη δική της μελωδία;
Οι μουσικοί χρησιμοποιούν τρία κύρια ονόματα γι' αυτό: μονοφωνία, ομοφωνία και πολυφωνία. Οι λέξεις είναι ελληνικές: «μονο-» σημαίνει ένα, «ομο-» ίδιο, «πολυ-» πολλά, και «φωνή» σημαίνει ήχος.
Μία γραμμή: μονοφωνία
Μονοφωνία είναι μια μόνη μελωδία χωρίς τίποτα από κάτω: χωρίς συγχορδίες και χωρίς δεύτερη γραμμή. Ένας άνθρωπος που σιγοτραγουδά είναι μονοφωνία. Ένα ολόκληρο πλήθος που τραγουδά την ίδια μελωδία είναι κι αυτό μονοφωνία, ακόμη κι όταν άντρες και γυναίκες την τραγουδούν σε απόσταση οκτάβας, γιατί είναι πάλι μία γραμμή.
Το Γρηγοριανό μέλος, το εκκλησιαστικό τραγούδι του Μεσαίωνα, είναι ένα γνωστό παράδειγμα: όλοι τραγουδούν την ίδια μελωδία, συνήθως χωρίς όργανα (δείτε το μάθημα «Παλιά μουσική»).
Υπάρχει και ένα κοντινό ξαδέρφι που λέγεται ετεροφωνία: πολλοί μουσικοί παίζουν την ίδια μελωδία την ίδια στιγμή, αλλά ο καθένας τη στολίζει λίγο διαφορετικά. Πολλά παραδοσιακά είδη λειτουργούν έτσι, για παράδειγμα το ινδονησιακό γκαμελάν και η αραβική κλασική μουσική.
- Μια αργή μελωδία χωρίς τίποτα από κάτω.
- Η ίδια μελωδία διπλασιασμένη μια οκτάβα πιο χαμηλά: πάλι μία γραμμή.
Μια μελωδία με βοηθούς: ομοφωνία
Ομοφωνία σημαίνει μία κύρια μελωδία με άλλα μέρη που τη στηρίζουν. Τα περισσότερα τραγούδια που ακούτε λειτουργούν έτσι: ένας τραγουδιστής έχει τη μελωδία, και μια κιθάρα ή ένα πιάνο παίζει συγχορδίες από κάτω. Οι συγχορδίες ακολουθούν τη μελωδία, αλλά δεν έχουν δική τους μελωδία.
Υπάρχει και δεύτερο είδος: όλα τα μέρη κινούνται με τον ίδιο ρυθμό, σαν μια χορωδία που τραγουδά έναν ύμνο όλοι μαζί, λέξη προς λέξη. Το πάνω μέρος είναι η μελωδία, και τα μέρη από κάτω κάνουν κάθε νότα συγχορδία.
- Η μελωδία από πάνω, απαλές συγχορδίες σε κάθε χρόνο από κάτω.
- Τέσσερα μέρη, ένας ρυθμός: κάθε νότα αλλάζει την ίδια στιγμή.
Πολλές μελωδίες μαζί: πολυφωνία
Στην πολυφωνία υπάρχουν δύο ή περισσότερες γραμμές, και η καθεμία είναι πραγματική μελωδία. Δεν κινούνται όλες μαζί: η μία κινείται ενώ η άλλη κρατά μια μακριά νότα, η μία ανεβαίνει ενώ η άλλη κατεβαίνει. Θα μπορούσατε να τραγουδήσετε οποιαδήποτε από αυτές μόνη της και θα είχε πάλι νόημα.
Συγκρίνετε τα δύο κουμπιά παρακάτω. Η πάνω μελωδία είναι ακριβώς ίδια και τις δύο φορές. Πρώτα τη στηρίζουν από κάτω συγχορδίες. Μετά μια δεύτερη μελωδία περπατά από κάτω και ζωηρεύει κάθε φορά που η πάνω μελωδία ξεκουράζεται σε μια μακριά νότα. Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ήταν μάστορας αυτού του τρόπου γραφής (δείτε το μάθημα «Μπαχ»).
- Η μελωδία με απλές συγχορδίες: ομοφωνία.
- Μια δεύτερη γραμμή στο μπάσο κινείται όταν η πάνω μένει ακίνητη.
Ακολουθήστε τον αρχηγό: κανόνες
Ο πιο εύκολος τρόπος να φτιάξετε πολυφωνία είναι να αντιγράψετε. Σε έναν κανόνα, ένα μέρος ξεκινά μια μελωδία και ένα άλλο μέρος ξεκινά την ίδια ακριβώς μελωδία λίγο αργότερα, σαν μια ηχώ που συνεχίζει. Το πρώτο μέρος είναι ο αρχηγός· τα άλλα ακολουθούν.
Ο κυκλικός κανόνας είναι ένας κανόνας όπου όλοι τραγουδούν την ίδια μελωδία και, στο τέλος, γυρίζουν στην αρχή, οπότε μπορεί να γυρίζει γύρω γύρω. Το Frère Jacques είναι ένας γνωστός κυκλικός κανόνας, που συχνά τραγουδιέται σε τέσσερα μέρη. Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά ποιος τον έγραψε· η μελωδία ήταν ήδη γραμμένη στη Γαλλία γύρω στο 1780, και σήμερα είναι ελεύθερη για όλους. Στα κινέζικα τραγουδιέται συχνά με άλλα λόγια, ως «Δύο τίγρεις».
Στο παράδειγμα, κάθε νέο μέρος μπαίνει δύο μέτρα μετά το προηγούμενο. Τα μέρη απέχουν μια οκτάβα, ώστε να μπορείτε να ακολουθήσετε το καθένα.
- Το Frère Jacques από ένα μόνο μέρος.
- Η ίδια μελωδία, με ένα δεύτερο και ένα τρίτο μέρος να ακολουθούν από πίσω.
Δοκιμάστε: τραγουδήστε το Frère Jacques και ζητήστε από έναν φίλο να ξεκινήσει από την αρχή όταν φτάσετε στις λέξεις «Dormez-vous». Φτιάξατε έναν κυκλικό κανόνα.
Δύο τρόποι σκέψης: αρμονία και αντίστιξη
Μπορείτε να κοιτάξετε την ίδια μουσική προς δύο κατευθύνσεις. Όταν σκέφτεστε αρμονικά, κοιτάτε πάνω κάτω: ποιες νότες ακούγονται μαζί αυτή τη στιγμή και ποια συγχορδία σχηματίζουν; Όταν σκέφτεστε με αντίστιξη, κοιτάτε από αριστερά προς τα δεξιά: πώς κινείται κάθε γραμμή, και ακούγεται ακόμη σαν δική της μελωδία δίπλα στις άλλες;
Η λέξη αντίστιξη έρχεται από το λατινικό punctus contra punctum, «σημείο απέναντι σε σημείο», δηλαδή νότα απέναντι σε νότα. Μία από τις παλαιότερες συμβουλές της: όταν η μία γραμμή ανεβαίνει, αφήστε την άλλη να κατεβαίνει. Γραμμές που κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις ακούγονται εύκολα σαν δύο. Γραμμές που κινούνται μαζί σε απόσταση μίας ή δύο οκτάβων λιώνουν σε μία πιο χοντρή γραμμή.
Η καλή μουσική χρησιμοποιεί και τους δύο τρόπους μαζί. Ακόμη και σε έναν κανόνα, οι γραμμές πρέπει να σχηματίζουν ευχάριστες συγχορδίες εκεί που συναντιούνται, και ακόμη και απλές συγχορδίες ακούγονται καλύτερα όταν κάθε μέρος κινείται ομαλά.
- Δύο γραμμές σε απόσταση δύο οκτάβων: ακούγονται σαν μία.
- Η μία γραμμή ανεβαίνει ενώ η άλλη κατεβαίνει: ακούτε δύο.
Ακούμε την υφή
Η υφή μπορεί να αλλάζει μέσα στο ίδιο κομμάτι. Ένα τραγούδι μπορεί να ξεκινά με μια φωνή μόνη της, να προσθέτει συγχορδίες και αργότερα να φέρνει μια δεύτερη μελωδία. Η αλλαγή της υφής είναι ένας απλός τρόπος να μεγαλώνει η μουσική χωρίς να αλλάζει η μελωδία.
Το σύντομο παράδειγμα παρακάτω κάνει και τα τρία σε τέσσερα μέτρα: μία γραμμή μόνη της, μετά τη μελωδία με συγχορδίες, μετά τη μελωδία με μια δεύτερη μελωδία.
- Μέτρο 1 μόνη, μέτρο 2 με συγχορδίες, μέτρα 3–4 με δεύτερη μελωδία.
Δοκιμάστε: την επόμενη φορά που θα ακούσετε ένα τραγούδι, μετρήστε πόσες γραμμές ακούτε στην αρχή, στη μέση και στο τέλος.
Ήχος πιάνου: Salamander Grand Piano, του Alexander Holm (άδεια CC BY 3.0).