Muzyka Indii: ragi, bębny i piosenki z filmów
Muzyka w Indiach jest bardzo stara i nadal jest częścią wesel, świąt, świątyń i filmów. Poznajmy wielkie pomysły, instrumenty i pieśni.
W tej lekcji

Jak brzmi muzyka indyjska?
Wyobraź sobie śpiewaka albo sitar, który zaczyna bardzo wolno, a pod spodem słychać równy, brzęczący dźwięk. Potem melodia się rozciąga, wygina i powoli budzi, a do gry dołączają bębny.
Dwa pomysły spajają dużą część tej muzyki: raga, która jest jak zestaw dźwięków o własnym nastroju, oraz tala, czyli powtarzający się wzór rytmiczny. W tych dwóch ramach muzyk może wymyślać mnóstwo nowych pomysłów.

Opowieść o śpiewaku i deszczu
Dawno temu na dworze cesarza Akbara pracował śpiewak o imieniu Tansen. Żył w XVI wieku i jest jednym z najbardziej znanych nazwisk muzyki północnoindyjskiej.
Wiele opowieści mówi, że Tansen potrafił zmieniać świat ragą. Jedna głosi, że raga Megh Malhar sprowadziła deszcz. Inna mówi, że raga Deepak sama zapaliła lampy.
Ostrożni czytelnicy uważają, że te opowieści to prawdopodobnie legendy. Mimo to pokazują, co ludzie czują wobec rag: każda ma swój nastrój, a niektóre wiążą się z deszczem, wieczorem lub porankiem.
Raga i tala w prostych słowach
Raga jest jak pudełko kolorów dla melodii. Mówi muzykowi, których dźwięków użyć, i nadaje muzyce nastrój, na przykład spokojny, radosny albo senny. Słowo pochodzi od dawnego słowa oznaczającego „barwić”, jak barwienie umysłu. Dawno temu ragi przypisywano porom dnia i porom roku i niektórzy muzycy nadal tak robią.
Tala to cykl rytmiczny, jak zegar, który wciąż krąży. Jedna słynna tala, zwana teental, ma 16 uderzeń podzielonych na cztery grupy po cztery. Słuchacze klaszczą na niektórych uderzeniach, a na jednym „pustym” machają ręką. Pierwsze uderzenie, zwane sam, jest jak dom, do którego muzyka uwielbia wracać.
Dwie wielkie tradycje klasyczne
Północne Indie są domem muzyki hindustańskiej. Południowe Indie są domem muzyki karnatyckiej. Mają wspólne pomysły, takie jak raga i tala, ale brzmią trochę inaczej.
Muzyka hindustańska słynie z dużej dawki improwizacji na bieżąco, a jej głównym bębnem jest tabla. Muzyka karnatycka częściej opiera się na utrwalonych pieśniach zwanych kriti, a jej głównym bębnem jest mridangam. Żadna nie jest lepsza. Są jak dwaj kuzyni, którzy mówią spokrewnionymi językami.
Instrumenty, których możesz poszukać
Oto kilka instrumentów, które możesz usłyszeć w muzyce indyjskiej.
- Sitar
- Szarpany instrument z długim gryfem, ruchomymi zakrzywionymi progami, kilkoma głównymi strunami do grania i zestawem dodatkowych strun pod spodem, które same współbrzmią.
- Tabla
- Para małych bębnów grana rękami na siedząco, z czarną pastą pośrodku każdej membrany, która pomaga nadać jej szczególne brzmienie.
- Tanpura
- Długi instrument bez progów i z około czterema strunami, które brzdąka się jedna po drugiej, by uzyskać równy burdon, na którym może się oprzeć śpiewak lub grajek.
- Sarangi
- Skrzypce z krótkim gryfem, na których gra się smyczkiem, z dodatkowymi strunami, które pobrzmiewają echem, a dźwięki powstają przez dociskanie strun paznokciami i skórą lewej dłoni.
- Saraswati wina
- Duża szarpana lutnia z 24 progami, używana głównie w muzyce karnatyckiej i nazwana na cześć bogini muzyki i nauki.
- Bansuri
- Prosty bambusowy flet poprzeczny o powietrznym, miękkim brzmieniu, ukochany w muzyce północnoindyjskiej.
- Mridangam
- Beczkowaty bęben z dwiema membranami, na którym gra się w siadzie skrzyżnym i który jest głównym bębnem w muzyce karnatyckiej. Jego nazwa pochodzi od dawnych słów oznaczających „glinę” i „kończynę”, ponieważ najwcześniejsze były wykonane z wypalonej gliny.
- Harmonium
- Mały instrument klawiszowy z miechem pompowanym ręką, sprowadzony do Indii z Europy w XIX wieku i przekształcony przez indyjskich wytwórców w mały, na którym gra się na podłodze, a który dziś często służy do śpiewu i pieśni nabożnych.
Jak słuchać
Indyjska muzyka klasyczna często rozwija się jak otwierający się kwiat. Spróbuj słuchać, nie czekając na wielką melodię. Zwróć uwagę na równy, brzęczący dźwięk, powolny początek i brzmienia bębnów przypominające wypowiadane sylaby.
- Posłuchaj burdonu
- Tanpura gra w tle wciąż te same dźwięki, więc śpiewak lub grajek zawsze ma równy dźwięk podstawowy, jak dom, do którego może wracać.
- Posłuchaj powolnego początku
- Wiele utworów północnoindyjskich zaczyna się od alapu, powolnego wstępu bez stałego pulsu, a puls i tempo narastają dopiero później.
- Posłuchaj słów bębnowych
- Grający na tabli uczą się każdego uderzenia jako wypowiadanej sylaby, na przykład dha, dhin i na, i potrafią wypowiedzieć rytm na głos, zanim go zagrają.
Powiedz powoli cztery razy „dha dhin dhin dha”, aby powstało 16 uderzeń. Klaśnij na uderzeniach 1, 5 i 13, a na uderzeniu 9 pomachaj ręką. Potem spróbuj z metronomem.
Pieśni ludowe i pieśni nabożne
Z dala od sal koncertowych muzyka żyje we wsiach, na świętach i w modlitwie. Dhol to duży dwustronny bęben, na którym gra się dwoma pałkami, a jego dudniący rytm porywa ludzi do tańca na weselach i uroczystościach, także do bhangry w Pendżabie.
W Bengalu wędrowni śpiewacy baul śpiewają o odnajdywaniu tego, co cenne w sobie samym, często przy jednostrunowej ektarze. Na pustyni w Radżastanie manganiyarowie to rody dziedzicznych muzyków, którzy przekazują pieśni z rodziców na dzieci.
Qawwali to radosny śpiew nabożny w grupie, z klaskaniem, harmonium i bębnami. Wyrósł z tradycji sufickich znanych w całej Azji Południowej, a poecie i muzykowi Amirowi Khusrau, który żył około 700 lat temu, tradycja przypisuje pomoc w jego ukształtowaniu.
Piosenki z filmów
Piosenki filmowe należą w Indiach do najpopularniejszej muzyki. Alam Ara, uważany powszechnie za pierwszy indyjski film dźwiękowy, wyszedł w 1931 roku i zawierał piosenki, a od tamtej pory piosenki są częścią filmów hindi.
Wiele piosenek filmowych śpiewają śpiewacy playbackowi, którzy nagrywają głos, podczas gdy aktor na ekranie porusza ustami. Muzyka filmowa łączy klasyczne pomysły, melodie ludowe i pop, a w ostatnich czasach także dźwięki elektroniczne.
Wielkie chwile w historii muzyki Indii
- Ok. 1200–1000 p.n.e. (szacunkowo)Śpiewane hymny z melodiami
Samaweda, księga śpiewanych hymnów, zawiera jedne z najstarszych zapisanych melodii na świecie.
- Ok. 200 p.n.e.–200 n.e. (szacunki są różne)Wielka księga o sztukach
Natjaśastra, sanskrycka księga o dramacie, tańcu i muzyce, została zebrana mniej więcej w tym czasie.
- XIII wiekAmir Khusrau
Poeta i muzyk z Delhi, który według wielu opowieści zmienił muzykę swoich czasów, choć historie o tym, co dokładnie wynalazł, to w większości legendy.
- Ok. 1562Tansen na dworze królewskim
Śpiewak Tansen dołączył do dworu cesarza Akbara i opowiada się o nim wiele historii, choć większości nie udowodniono.
- Żyli ok. 1760–1847Trzej mistrzowie karnatyccy
Tyagaraja, Muthuswami Dikshitar i Syama Sastri, zwani Trójcą muzyki karnatyckiej, napisali pieśni śpiewane do dziś.
- 1931Piosenki na wielkim ekranie
Alam Ara, uważany powszechnie za pierwszy indyjski film dźwiękowy, wprowadził piosenki do filmów.
- 1966Sitar spotyka pop
George Harrison z Beatlesów pojechał do Indii, by uczyć się gry na sitarze u Raviego Shankara, a indyjskie brzmienia dotarły do fanów rocka i popu.
- 2009Kompozytor filmowy zdobywa dwa Oscary
A. R. Rahman zdobył dwa Oscary za muzykę do filmu Slumdog. Milioner z ulicy.
Nazwiska do wyszukania
To tylko przykłady, nie ranking. Poproś dorosłego o pomoc albo wyszukaj ich i posłuchaj ich muzyki.
- Ravi Shankar
- M. S. Subbulakshmi
- Lata Mangeshkar
- Zakir Hussain
- Hariprasad Chaurasia
- Kishori Amonkar
- Bhimsen Joshi
- Tyagaraja
- Anoushka Shankar
- A. R. Rahman
Tymczasem na całym świecie
Oto, co działo się gdzie indziej mniej więcej w tym samym czasie.
- 1454–1455Druk ruchomą czcionką metalową
W Europie wydrukowano Biblię Gutenberga, w stuleciu przed pobytem Tansena na dworze w Indiach.
- 1508–1512Michał Anioł maluje słynny sufit
W Rzymie namalował sufit Kaplicy Sykstyńskiej, około 50 lat przed tym, jak Tansen dołączył do dworu Akbara.
- 1632Początek budowy Tadź Mahal
W Agrze budowniczowie rozpoczęli słynny grobowiec z białego marmuru, w stuleciu po pobycie Tansena na dworze.
- 1876Pierwsza rozmowa telefoniczna
Alexander Graham Bell przeprowadził pierwszą udaną rozmowę telefoniczną, w tym samym stuleciu, w którym harmonium dotarło do Indii.
- 1927Śpiewak jazzbandu
Amerykański film z zsynchronizowanym śpiewem i odrobiną mowy pomógł filmom dźwiękowym wystartować, cztery lata przed indyjskim Alam Ara.
- 1969Pierwsi ludzie chodzą po Księżycu
Apollo 11 wylądował w lipcu, w tym samym roku, w którym Ravi Shankar zagrał na festiwalu w Woodstock.
Dźwięk fortepianu: Salamander Grand Piano, autor Alexander Holm (CC BY 3.0).