Barok: ozdobniki, opera i klawesyn

Co znaczy słowo „barok”?

Uważa się, że słowo to pochodzi od portugalskiego określenia perły o nieregularnym kształcie. Najpierw używano go o bardzo bogato zdobionych budynkach i obrazach z tamtych czasów, a później także o muzyce.

Jak brzmi muzyka baroku

Melodie baroku są często ozdobione szybkimi małymi zawijasami zwanymi ozdobnikami (ornamentami). Pod nimi mocna linia basu, grana na klawesynie lub organach i na wiolonczeli, trzyma wszystko razem. Nazywa się to basso continuo (basem cyfrowanym, czyli generałbasem).

Muzyka baroku kocha kontrast. Grupa muzyków może nagle zagrać cicho, potem głośno, potem znowu cicho, jak schody w górę i w dół.

Pierwsze opery

Opera, sztuka teatralna śpiewana od początku do końca, powstała we Włoszech około roku 1600. Jedną z pierwszych wielkich oper, które wykonuje się do dziś, jest Orfeusz (L'Orfeo) Claudia Monteverdiego, wystawiony po raz pierwszy w 1607 roku we włoskim mieście Mantua.

Słynni kompozytorzy baroku

Ci kompozytorzy żyli w Europie, a wiele ich utworów gra się do dziś.

Antonio Vivaldi (1678–1741)

Skrzypek i ksiądz z Wenecji. Napisał setki koncertów, w tym Cztery pory roku.

Jan Sebastian Bach (1685–1750)

Niemiecki organista i kompozytor, który w sprytny sposób splatał ze sobą kilka melodii.

Georg Friedrich Händel (1685–1759)

Urodził się w Niemczech, mieszkał w Londynie i pisał opery oraz oratorium Mesjasz, wykonane po raz pierwszy w Dublinie w 1742 roku.

Henry Purcell (1659–1695)

Angielski kompozytor, który pisał muzykę teatralną, w tym operę Dydona i Eneasz.