Sale koncertowe: budynki stworzone do słuchania

Jak pomieszczenie zmienia dźwięk

Dźwięk wędruje w powietrzu i odbija się od ścian, podłóg i sufitów. W pomieszczeniu z wieloma twardymi powierzchniami, jak kamienny kościół, dźwięki trwają długo i zdają się wisieć w powietrzu. Nazywamy to pogłosem, trochę jak wiele maleńkich ech, które się zlewają. W pomieszczeniu pełnym miękkich rzeczy, jak zasłony i dywany, dźwięki szybko cichną.

Projektanci sal koncertowych dokładnie o tym myślą. Jeśli dźwięk trwa zbyt długo, nuty zlewają się ze sobą. Jeśli cichnie zbyt szybko, muzyka może brzmieć sucho.

Scena i publiczność

W wielu salach orkiestra siedzi na scenie na jednym końcu, a publiczność w rzędach, czasem z balkonami. Dyrygent stoi przed muzykami. Niektóre sale mają kształt pudełka po butach: są długie i wąskie. Inne, tak zwane sale „winnicowe”, mają publiczność wokół sceny.

Kilka słynnych sal

Na całym świecie są setki pięknych sal. Oto trzy, które zna wielu muzyków.

Musikverein, Wiedeń

Otwarty w 1870 roku, ze słynną złotą salą w kształcie pudełka po butach. Wielka Sala jest znana z bogatego, ciepłego brzmienia.

Carnegie Hall, Nowy Jork

Otwarta w 1891 roku. Grało w niej wielu słynnych muzyków, dlatego ludzie traktują ją jako symbol sukcesu.

Opera w Sydney, Australia

Otwarta w 1973 roku, słynna z dachu w kształcie żagli, który stoi obok portu.

Słuchanie wszędzie

Nie potrzebujesz słynnej sali, żeby cieszyć się muzyką. Spróbuj zaśpiewać w łazience, na klatce schodowej albo w dużym pokoju i zwróć uwagę, jak ten sam głos brzmi inaczej w każdym miejscu. W ten sposób badasz akustykę, czyli naukę o tym, jak dźwięk zachowuje się w pomieszczeniu.