Ludwig van Beethoven: muzyka odważna i silna

Z Bonn do Wiednia

Beethoven urodził się w Bonn w Niemczech i został ochrzczony w grudniu 1770 roku. Jego ojciec był śpiewakiem dworskim i miał nadzieję, że syn zostanie sławnym cudownym dzieckiem, jak Mozart. Beethoven jako młody człowiek przeniósł się do Wiednia i stał się znanym pianistą i kompozytorem.

Utrata słuchu

Gdy zbliżał się do trzydziestki, Beethoven zaczął zauważać, że jego słuch się pogarsza. Z biegiem lat słyszał coraz gorzej. Pod koniec życia był już prawie całkiem głuchy.

Mimo to pisał muzykę, bo potrafił wyobrażać sobie dźwięki w głowie. W późniejszych latach przyjaciele zapisywali swoją część rozmowy w małych zeszytach, żeby mógł ją przeczytać. Zmarł w Wiedniu w 1827 roku.

Kilka słynnych utworów

Muzyka Beethovena często rośnie z maleńkich pomysłów w coś ogromnego.

Symfonia nr 5

Zaczyna się od czterech słynnych dźwięków: trzech krótkich i jednego długiego.

Dla Elizy

Krótki, łagodny utwór fortepianowy, lubiany przez wielu uczniów.

Symfonia nr 9

Jego ostatnia symfonia, wykonana po raz pierwszy w 1824 roku, kończy się chórem śpiewającym „Odę do radości”.

Sonata księżycowa

Sonata fortepianowa, której wolna, cicha pierwsza część jest słynna. Przydomek dodano po jego śmierci.

Most między dwiema epokami

Beethoven zaczynał od pisania w jasnym, wyważonym stylu klasycznym. W miarę upływu czasu jego muzyka stawała się większa i bardziej osobista. Dlatego często mówi się, że stoi on między klasycyzmem a romantyzmem.